Alpy
Św. Pius X, PapieżBeatissima Virgo Maria. Dominare nostri Tu et Filius.Ultra montesHerb zakonu Kartuzów. Stat Crux dum volvitur orbisPapież Pius XII

W obronie papiestwa i nieomylności Kościoła rzymskiego


LATINITAS | MARIOLOGIA | MSZA ŚW. I KAZANIA | KSIĄŻKI W DJVU | ARTYKUŁY I KSIĄŻKI W PDF | CYTATY ULTRA MONTES | "Pod sztandarem Niepokalanej"
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
MODLITWY I MEDYTACJE  |  PISMO ŚWIĘTE  |  OJCOWIE KOŚCIOŁA  |  ŚW. TOMASZ Z AKWINU  |  KATECHIZMY KATOLICKIE  |  HERETYCY I APOSTACI
WYZNANIE WIARY  |  DLA KATOLIKÓW RZYMSKICH  |  DEKLARACJA DOKTRYNALNA

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
Habentes ergo pontificem magnum, qui penetravit caelos, Iesum Filium Dei, teneamus confessionem.
Mając tedy wielkiego arcykapłana, który przeniknął niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmyż przy wierze.
(Hebr. IV, 14)
 


"Może jakaś, choćby i znaczna część episkopatu sprzeciwić się wyrokowi, przez Papieża wydanemu i przez członki z nim złączone przyjętemu, tak samo jak i przeciw soborowi powszechnemu może powstać opozycja jakiejś frakcji biskupów, uchwały na nim zapadłej nie uznających, jak to w rzeczy samej miało miejsce na soborze efeskim, chalcedońskim i in.; ale w takich zdarzeniach nietrudno poznać, gdzie jest Kościół prawdziwy. Ubi Petrus, ibi Ecclesia, tj. gdzie jest głowa i członki z nią złączone, tam jest Kościół; członki oporne, umarłe są, bo oderwane od żyjącego ciała Kościoła. Mogą ci dysydenci pokusić się o założenie «ludzkiego Kościoła», – Humanam conatur facere Ecclesiam, mówi o jednym takim św. Cyprian (Ep. 52), – obok Kościoła od Boga ustanowionego, i wbrew jemu; ale kuszą się o rzecz niepodobną. Gałąź od pnia oderwana uschnie, i z całej tej daremnej roboty nic innego nie pozostanie, tylko jedno więcej ogniwo w tym długim szeregu zgorszeń i doświadczeń, które Kościół w każdym wieku istnienia swego przebywać musi; ale Pan sam te zgorszenia przepowiedział, a Kościół z każdego z nich wychodzi z nowym tylko wzmocnieniem niepożytej siły i żywotności swojej. Żeby zaś kiedy bądź cały episkopat bronił herezji i tym samym stanął w sprzeczności z głową swoją, to żadną miarą być nie może, dla tego samego, że być nie może, by kiedy bądź w prawdziwym Kościele było rozdwojenie w wierze. Z tego względu i episkopat katolicki ma zapewnioną sobie nieomylność, nie jakoby odrębną albo różną od nieomylności głowy, ale raczej jako skutek jednegoż, i w głowie i w członkach, Ducha Chrystusowego, który po wszystkie czasy działa w Kościele swoim i uczy wszelkiej prawdy. Znakiem zaś nieomylnym katolickiego episkopatu jest jedność z jego głową i zatwierdzenie nauki jego przez Stolicę Apostolską; bo którzy są w sprzeczności ze Stolicą Apostolską, ci nie są w Kościele, tym samym więc i nie są już prawymi członkami episkopatu katolickiego". (Ks. Franciszek Hettinger, Nieomylność Papieża. Kraków 2020, ss. 32-33)

"Pod sztandarem Niepokalanej". Czasopismo rzymskokatolickie. Nr 118. Luty 2020 (nowość)

"The Reign of Mary". No. 174. Fall 2019 (nowość)

"Beiträge". Nr. 150. Februar-März 2020 (nowość)

"Adsum". January 2020 (nowość)

Ks. Jakub Wujek SI, Bp Władysław Krynicki. Krótka nauka homiletyczna na Niedzielę Mięsopustną czyli Sześćdziesiątnicę ( PDF )

Ks. Noël Barbara. 1. Zdemaskowanie braku autorytetu władzy Neokościoła ( PDF ) 2. Papieska nieomylność a dzisiejszy kryzys w Kościele ( PDF )

Ks. Benedict Hughes CMRI. 1. Neopapież - fałszywy papież PDF ) 2. Franciszek-Bergoglio znowu atakuje! Pokaz dwulicowości Vaticanum II PDF )

Ks. Włodzimierz Piątkiewicz SI. Mistyczne Ciało Chrystusa a charaktery sakramentalne. Studium dogmatyczne ( PDF )

Hr. Maurycy Dzieduszycki. Staropolska wiara w nieomylność Papieża ( PDF )

"Tygodnik Soborowy". Nieomylność papieska i niemiecka teologia ( PDF )

Ks. Jacek TylkaO cnotach heroicznych ( PDF )


NOWE ARTYKUŁY I KSIĄŻKI W FORMACIE PDF:

Ks. Dr Franciszek Gabryl. Polska filozofia religijna w wieku XIX. Ks. Karol Surowiecki OFM HTM ) (nowość)

Ks. Benedict Hughes CMRI. Zaniechanie potępienia: Bergoglio zaniedbuje obowiązek potępienia zła HTM ) (nowość)

Ecclesiae Magisterium. S. Pius Papa X. Iusiurandum contra errores modernismi HTM ) (nowość)

Ecclesiae Magisterium. Św. Pius X, Papież. Przysięga antymodernistyczna HTM ) (nowość)

Ks. Franciszek Hettinger. Nieomylność Papieża HTM ) (nowość)

Ks. Kevin Vaillancourt. Redemptionis Sacramentum: Nowe wytyczne dla Nowej Liturgii HTM ) (nowość)

Ks. Ignacy Grabowski. Kościół a herezja HTM ) (nowość)

Ks. Rama P. Coomaraswamy. Czy księża z Bractwa Św. Piotra są prawdziwymi kapłanami? HTM ) (nowość)

Św. Cyprian, Biskup Kartagiński i Męczennik. O śmiertelności HTM ) (Pierwsze z pism tego Ojca Kościoła, które obecnie w tłumaczeniu podajemy, nosi tytuł "O śmiertelności" (De mortalitate). Napisał je święty Biskup Kościoła, kiedy po całym państwie rzymskim, a szczególnie w Afryce, szerzyła się straszliwa zaraza, rzucając popłoch i rozpacz nie tylko pomiędzy poganami ale też i pomiędzy wierzącymi chrześcijanami. Uspokoić umysły, zwrócić je do Nieba, wskazać jakie korzyści wierzącemu człowiekowi śmierć dobra przynosi ze sobą: oto cel, jaki św. Cyprian pisząc je miał na oku) (nowość)

S. Cyprianus, Episcopus Carthaginensis et Martyr. Liber de mortalitate HTM ) (nowość)

Ks. Jan Rosiak SI. "Poza Kościołem nie ma zbawienia" HTM ) (nowość)

Ks. Dr Maciej Sieniatycki. Modernistyczny Neokościół HTM ) (nowość)

Ks. Dr Jules Didiot. Kościół (Słownik Apologetyczny Wiary Katolickiej) HTM )

Bp Donald J. Sanborn. Dobre postanowienia noworoczne na 2020 r. Kazanie na Nowy Rok HTM ) (nowość)

Bp Mark A. Pivarunas CMRI. Cnoty świętych Trzech Króli HTM ) (nowość)

Ks. Anthony Cekada. Wyznanie modernistycznej herezji pseudopapieża bałwochwalcy ("Papa Pachamama") HTM ) (nowość)

"Traditio". Paglia - arcybiskup neokościoła i przewodniczący firmowanej przez Franciszka-Bergoglio Akademii Życia [Śmierci] nazywa wiernych katolików "heretykami", ponieważ uważają, że Judasz jest w piekle HTM ) (nowość)

Bp Donald J. Sanborn. Jawna herezja dotycząca ewolucji dogmatów HTM ) (nowość)

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

OSTATNIO DODANE TEKSTY (15 LUTEGO 31, 12, 3 STYCZNIA 28, 14, 3 GRUDNIA 30, 27, 14 LISTOPADA 31, 22, 17, 9 PAŹDZIERNIKA 30, 26, 4 WRZEŚNIA 2019)

Ks. Maciej Józef Scheeben, O. Euzebiusz Nieremberg SI. Uwielbienia łaski Bożej (uzupełniono)

Ks. Maciej Józef Scheeben, O. Euzebiusz Nieremberg SI. Uwielbienia... IV. 7. O nadprzyrodzonych cnotach obyczajowych. (Za pomocą łaski, stajemy się ludźmi nowymi i stworzeniami nowymi; wchodzimy w nowy a nad miarę wysoki stan; staramy się o cel najwyższy i najwspanialszy, to jest: o widzenie Boga twarzą w twarz i jesteśmy prawdziwymi synami i przyjaciółmi Boga najwyższego. Gdy zaś Bóg każdemu ze swych stworzeń użycza sił i środków stosownie do jego stanu i przeznaczenia, aby mogło odpowiednio do tego stanu żyć i do tego celu zdążyć: to musi także udzielić i swym synom przybranym cnót wspaniałych i niebieskich, które by odpowiadały ich wysokiemu stanowi i za pomocą których mogliby oni osiągnąć cel swój nadprzyrodzony. Atoli synowie Boga przybrani powinni być doskonałymi, jak ich Ojciec niebieski jest doskonałym; powinni mieć obyczaje niebieskie i powinni nosić w sobie obraz Boży w każdym ułożeniu, poruszeniu i działaniu swoim. Zatem łaska musi nam użyczać nie tylko cnót Boskich wiary, nadziei i miłości, przez które łączymy się z Bogiem, ale także i wszystkich innych potrzebnych nam do prowadzenia życia godnego synów Bożych i koniecznych ze względu na wysokie stanowisko, na jakim wskutek łaski do Boga, bliźniego i do nas samych zostajemy. Pomiędzy tymi nadprzyrodzonymi cnotami, które inaczej zowią się obyczajowymi, lub moralnymi dla odróżnienia od Boskich czyli teologicznych cnót, a pomiędzy przyrodzonymi cnotami nabytymi, które już filozofowie i mędrcy pogańscy samym rozumem poznali, zachodzi tak wielki przedział, jak wielki znajduje się pomiędzy łaską a naturą. Gdy zaś przez te cnoty przyrodzone wstępujemy w stan taki, iż możemy czcić i uwielbiać Boga, jako naszego najwyższego Stwórcę i Pana i służyć Mu jako niewolnicy, to przeciwnie przez owe cnoty nadprzyrodzone dostępujemy królewskiego kapłaństwa, które św. Piotr tak pięknie opisuje; miłujemy i czcimy Boga aktami uszanowania i uwielbienia jako synowie w połączeniu z Jego Synem jednorodzonym i przynosimy Mu w darze ofiary duchowe, poświęcone przez samego Ducha Świętego) (nowość)

Ks. Jan Rosiak SI. "Poza Kościołem nie ma zbawienia". PDF ) (Do tych, którym powierzał rządy w Kościele swoim, powiedział Syn Boży: "Jako mię Ojciec posłał, i ja was posyłam" (Jan. 20, 21). I władze swe własne w ich dłonie złożył, i mocy swoich im udzielił, szafarzami swej łaski ich uczynił, naukę swoją w umysłach ich wypisał, ich usta nieomylnością naznaczył, przedstawicielami swymi ich postanowił i własne swe dzieło zbawienia świata im polecił. Nikomu więcej... "Dana mi jest – mówił – wszystka władza na niebie i na ziemi. Idąc tedy na cały świat, nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je... ucząc je chować wszystko, comkolwiek wam przykazał. A oto ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata" (Mt. 28, 18-20). Tylko z wami... Na tych i na innych oświadczeniach Bożych się opierając, rozumiał Kościół Boży zawsze i rozumieć nie przestaje, że jest, w rzeczy samej, przedstawicielem Boga na ziemi, dopełnieniem Jezusa Chrystusa w czasie i w przestrzeni. Jego ciałem mistycznym – Mistycznym Chrystusem. W poczuciu też tego nadprzyrodzonego dostojeństwa, boskich swych uprawnień i zbawczej swej misji – wypełniając rozkazy swego Boga i Założyciela – działał Kościół i przemawiał w imię Boga. Głosił jasno i otwarcie – jako władzę mający – że tylko on jeden (podobnie jak Chrystus) jest bramą Chrystusowej owczarni. Jakżeż mógł inaczej, skoro w głębinach swej świadomości nosi niezłomne i przez Boga zaszczepione przekonanie, że jak jeden jest tylko Chrystus, Syn Boży, tak jeden jest tylko Chrystus Mistyczny; jedna jest Głowa ciała mistycznego, więc jedno ciało mistyczne. Jak Chrystus jest jedyną zbawczą prawdą, drogą, żywotem i światłem, tak "alter Christus" – Kościół – jedynym jest żywotem w Bogu, poza którym nie masz życia; jedynym światłem ewangelicznym, poza którym nie masz światła; jedyną prawdą nadprzyrodzoną i drogą jedyną do Boga i Chrystusa, poza którą są jeno bezdroża. "Bo – tak powtarza za Apostołem – jeden Bóg, jeden Pośrednik Boga, który samego siebie dał na odkupienie za wszystkich... Dla którego ja zostałem ustanowiony kaznodzieją i Apostołem (prawdę mówię, nie kłamię) i nauczycielem... w wierze i prawdzie" (I Tym. 2, 5-7). "Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest" (Efez. 4, 5) i jeden Kościół Chrystusowy. Takie jest prawo wyłączności, prawo, które jest dogmatem wiary, sformułowanym od początku chrześcijaństwa w postaci znanego aksjomatu: "Extra Ecclesiam nulla salus – Poza Kościołem nie ma zbawienia"... Chodzi jedynie i wyłącznie o tolerancję dogmatyczną (indyferentyzm religijny), wyznającą zasadę, że wszystkie religie jednakową posiadają wartość, jednakowo są prawdziwe (względnie fałszywe) i jednakowo prowadzą do ostatecznego celu. Na tym stanowisku ani Kościół, ani zresztą żaden rozumny człowiek stać nie może. Tolerancja bowiem w dziedzinie prawdy jest nonsensem wobec rozumu, zdradą wobec prawdy i przestępstwem wobec dobra. Nie ma przecież i być nie może równości między prawdą i fałszem, światłem i ciemnością, drogą i bezdrożami, cnotą i występkiem, między życiem i śmiercią duchową) (nowość)

Johann Peter SilbertŻywot Pana naszego Jezusa Chrystusa Syna Bożego (uzupełniono)

Johann Peter SilbertŻywot Pana naszego... §. XXXVII. Mowy Jezusa do faryzeuszów. (Przy okazji pierwszych tych cudownych uzdrowień w Jeruzalem a mianowicie nad sadzawką owczą, miał Jezus w kościele odezwę do kapłanów, nauczycielów zakonu i faryzeuszów, w której im swoje Bóstwo nader jaśnie wykazał. Albowiem gdy Go prześladowali, że trzydziestoletniego chorego w dzień sobotni uzdrowił, rzekł był tak do nich: "Ojciec Mój aż dotąd działa, i Ja działam. Zaprawdę, zaprawdę mówię wam, nie może Syn sam od siebie nic czynić, jedno co ujrzy Ojca czyniącego: albowiem cokolwiek On czyni, to i Syn także czyni. Bo Ojciec miłuje Syna i wszystko Mu ukazuje, co sam czyni, i większe Mu nad te uczynki ukaże, abyście się wy dziwowali. Albowiem jako Ojciec wzbudza umarłych i ożywia, tak i Syn, których chce, ożywia. Bo Ojciec nikogo nie sądzi, lecz wszystek sąd dał Synowi; aby wszyscy czcili Syna, jako czczą Ojca. Kto nie czci Syna, nie czci Ojca, który Go posłał. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, iż kto słowa Mego słucha, a wierzy Onemu, który Mię posłał, ma żywot wieczny, i nie przyjdzie na sąd, ale przeszedł z śmierci do żywota" (Jan. 5, 17-24)) (nowość)

Ks. Jakub Górka. Cześć Maryi. O pobudkach i środkach nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny (uzupełniono)

Ks. Jakub Górka. Cześć Maryi... Nauki na święta Matki Najświętszej. Na ofiarowanie Pana Jezusa w kościele. Wesele z oddania się zupełnego Bogu. (W dzisiejszą uroczystość Msza św. zaczyna się od słów Psalmu: "Przyjęliśmy, Boże, miłosierdzie Twoje wpośród kościoła Twego" (Ps. 47, 10). Dziękuje Kościół Bogu tymi słowy, że dnia tego posłał Jednorodzonego Syna do świątyni. Dziś Jezus Chrystus, Pan świątyni, stanął w kościele, niesiony na rękach innej prawdziwej świątyni, tj. swej dziewiczej Matki Maryi) (nowość)

Z "Róży Duchownej". Za przyczyną Maryi. Przykłady opieki Królowej Różańca św. (uzupełniono)

Z "Róży Duchownej". Dziwy różańca świętego. (Niejaki pasterz, strzegąc trzód swoich, zwykł był pobożnie mawiać różaniec. I gdy tak długi czas oną mawiał modlitwę, Maryja Dziewica, Najzacniejsza Matka Boga, nauczyła go tak wielkiej mądrości, iż stał się kapłanem i najuczeńszym swojego czasu; a tak Królowa Różańca była jego mistrzynią i nauczycielką, gdyż całą swą umiejętność od Niej odziedziczył) (nowość)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot Pana naszego Jezusa Chrystusa w pobożnych rozmyślaniach zawarty (uzupełniono)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot... Rozmyślanie dalszych szczegółów Męki Pańskiej, od wyroku na śmierć do zajścia na Kalwarię. (Wskutek tedy domagania się całego motłochu Żydowskiego żeby Jezusa ukrzyżować, skazał Go na śmierć Piłat. Nie tylko więc zapomnieli dobrodziejstw Jego i cudów czynionych; nie tylko nie mieli względu na Jego niewinność, lecz co jeszcze większego dowodziło w nich barbarzyństwa, nie rozbraja ich złości widok nawet Zbawiciela tak ciężkimi mękami już skatowanego. Owszem, starsi Synagogi i przewodnicy ludu, radują się że niegodziwych zamiarów swoich dopięli. Śmieją się i naśmiewają z Tego który jest Bogiem prawdziwym i przedwiecznym, i przyspieszają Jego zamordowanie) (nowość)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes Vitae Christi (uzupełniono)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes... Meditatio passionis Christi hora tertia. (Petit ergo tota multitudo Judaeorum ut crucifigatur, et sic condemnatur a misero judice Pilato. Non recordantur beneficiorum et operum ejus, nec moventur propter innocentiam ejus; et quod crudele videtur, non retractantur propter afflictionem, quam ei prius intulerunt; sed gaudent principes et majores, quod intentionem pravam perfecerunt. Rident et derident eum, qui est verus Deus et aeternus, et mortem accelerant) (nowość)

Lucjan Siemieński. Dzieje narodu polskiego (Wieczory pod lipą) (uzupełniono)

Lucjan Siemieński. Wieczory pod lipą. Wieczór XXVI. (Jacy to byli Jagiellonowie? Byli królami prawdziwie chrześcijańskimi. Cośmy zyskali na połączeniu się z Litwą? Zygmunt I dwa razy chybił; raz nadając Prusy hołdownym prawem Albertowi; drugi raz pozwalając szlachcie swawoli. – Handel bardzo się podnosi i cały kraj opływa w dostatki. Dużo uczonych ludzi. Z wynalazkiem prochu inny sposób wojowania. Co zdobyto na wrogu ofiarowano Panu Bogu) (nowość)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis per omnes anni liturgici dies distributa seu Meditationes ex operibus S. Thomae depromptae (uzupełniono)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... Jesus ad ostium. (Ego sto, expectans ad poenitentiam. Isa. 30, 18: Expectat Dominus ut misereatur. Cant. 2, 9: En ipse stat post parietem nostrum. Ad ostium cordis, quod est liberum arbitrium. Exod. 12, 22: Nullus egrediatur ostium domus suae usque mane. Illud ostium clausum tenetur, quamdiu homo habet voluntatem peccandi, ita quod Dominus intrare non potest. Sap. 1, 4: In malevolam animam non introibit sapientia. Et pulso, inspirando, verberando, praedicando, beneficia conferendo. Cant. 5, 2: Vox dilecti mei pulsantis: aperi mihi soror mea, amica mea, columba mea, immaculata mea. Si quis audierit, una aure scilicet cordis quae est intelligentia, et alia, quae est obedientia, vocem meam id est inspirationem seu flagellationem seu praedicationem, seu beneficiorum collationem quae dicuntur vox Domini, quia per haec vocat nos Dominus ad se et tamen pauci audiunt. Et aperuerit mihi januam cordis sui, id est voluntatem per quam intrat Christus ad animam, quae dicitur aperiri Christo per consensum bonum et diabolo per consensum malum. Introibo ad illum infundendo ei gratiam, sicut sol intrat in domum per fenestram apertam, radios intromittendo, nec aliter intrat sol nisi fenestra aperiatur, et ea aperta statim intrat sol. Et coenabo cum illo, id est in fide ejus et operibus delectabor. Et ipse mecum, quia laetabitur de auxilio meo. Vel coenabo cum ipso et ipse mecum, id est reconciliabor illi et ipse mihi. Nam mutua coenatio est signum mutuae reconciliationis, ac mutuae dilectionis) (nowość)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... De Purificatione B. Virginis. (Postquam impleti sunt dies purgationis Mariae, secundum legem Moysi tulerunt puerum in Jerusalem, ut sisterent eum Domino. Luc. 2, 22. In isto evangelio possunt notari septem virtutes in Beata Virgine: Prima humilitas in purgatione, cum non indigeret; secunda, amor puritatis in superabundanti purgatione; tertia amor obedientiae: secundum legem; quarta, reverentia ad Filium in portatione: tulerunt; quinta, devotio in locorum visitatione: in Jerusalem; sexta, gratiarum actio in Filii oblatione: ut sisterent eum Domino, quia tibi Domine, quem dedisti, offerimus; septima, paupertas in oblatione: duos turtures, quae erat oblatio pauperum) (nowość)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... De Christi praesentatione in templo. (Christi humanitas semper quidem fuit Deo maxime praesens, et tamen debuit propter nos praesentari. Sicut enim Filius Dei non propter seipsum factus est homo et circumcisus in carne, sed ut nos per gratiam faceret deos et ut spiritualiter circumcidamur; sic propter nos sistitur Domino, ut discamus Deo praesentare nosmetipsos. Et hoc post circumcisionem ejus factum est, ut ostendat neminem, nisi circumcisum vitiis, dignum esse divinis conspectibus) (nowość)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... De modo nosmetipsos Deo praesentandi. (Quatuor sunt necessaria, quae circa oblationem Christi mystice designantur, mentis puritas, cordis humilitas, animi tranquillitas, bonorum operum fecunditas. Primum designatur per oblationis tempus, quod completis diebus purgationis, per quod mystice innuitur, quod Deo offerre non possumus, nisi purgati prius ab omni immunditia mentis et corporis. Eccl. 23, 28: Oculi Domini multo plus lucidiores sunt super solem, et ad iniquitatem respicere non possunt. Matth. 18, 3: Nisi conversi fueritis et efficiamini sicut parvuli, ubi dicit Beda: Nisi talem habueritis innocentiam et animi puritatem, sicut parvuli, non intrabitis in regnum coelorum. Apoc. 21, 27: Nihil coinquinatum intrabit in eam. Duo autem sunt in nobis purganda, intellectus, ut noverit; affectus, ut velit) (nowość)

Ks. Marian Morawski SI. Filozofia i jej zadanie. (Wydanie czwarte) (uzupełniono)

Ks. Marian Morawski SI. Filozofia... Jedność panteistyczna filozofii transcendentalnej w zestawieniu z jednością chrześcijańską. (Czy żałować należy jedności transcendentalnej? – Jedność panteizmu a jedność Chrystianizmu – charakterystyką jedności chrześcijańskiej, jedność w mnogości – jej czynnikiem, miłość. – Jedność w porządku natury – Trójca Święta jako pierwowzór stworzeń – zestawienie z panteizmem – w panteizmie nie ma ani życia, ani wolności, ani postępu – Bóstwo panteistów jest Molochem. – Jedność w porządku łaski – jej czynniki – Wcielenie Słowa jako łącznia wszystkiego – myśl kardynała Bérulle i św. Franciszka Salezego. – Jedność w porządku chwały – myśl św. Tomasza – wiedza transcendentalna w przyszłym życiu) (nowość)

Bp Donald J. Sanborn. Dobre postanowienia noworoczne na 2020 r. Kazanie na Nowy Rok. PDF ) (Koniec jednego roku i początek drugiego jest naturalnie czasem na rozrachunek i poprawę. Jest to czas na reorganizację naszego życia, odnowienie celów i przeanalizowanie środków jakimi chcemy je osiągnąć. Czy mamy do czynienia z drobnym handlem czy wielką korporacją, zawsze dokonuje się analizy zysków i strat i na jej podstawie podejmowane są decyzje o przyszłości firmy. Najważniejsze, jednak, są cele duchowe. Większość postanowień na nowy rok dotyczy diety i odchudzania, większej aktywności fizycznej, spędzania czasu wolnego i spraw zawodowych. Choć te postanowienia same w sobie nie są złe, niemniej jednak odzwierciedlają podejście większości społeczeństwa, dla którego najważniejszą rzeczą jest dobre życie tutaj na tej ziemi realizowane głównie na czterech płaszczyznach: po pierwsze – dobry wygląd, stąd odpowiednia dieta, po drugie – dobre zdrowie, więc dlatego aktywność fizyczna, po trzecie – rozrywka, więc czas wolny i w końcu pieniądze, a więc aktywność zawodowa. Jednak katolicy wiedzą, że najważniejszą rzeczą w życiu jest dobra śmierć i choć nie ma nic złego w tych wcześniej wymienionych rzeczach, nigdy nie możemy ich postrzegać jako najważniejszego celu życia. Dobra śmierć to taka, gdy idziemy do Boga w stanie łaski uświęcającej, wolni na ile to możliwe od grzechów powszednich i kar doczesnych za grzechy. W związku z tym, pierwszy dzień nowego roku jest czymś zupełnie innym dla gorliwego katolika niż dla człowieka światowego) (nowość)

Bp Mark A. Pivarunas CMRI. Cnoty świętych Trzech Króli. PDF ) (Wszyscy znamy ewangeliczne opowiadanie o Trzech Świętych Mędrcach (Kacprze, Baltazarze i Melchiorze), którzy rozpoznali narodziny naszego Boskiego Zbawiciela poprzez pojawienie się gwiazdy i podążali za tym ciałem niebieskim aż do Betlejem. Może również wiemy, że ich relikwie znajdują się w niemieckiej katedrze w Kolonii. Jednak ilu z nas nigdy nie bierze pod uwagę wspaniałych cnót, jakie Święci Mędrcy – nie zaliczając się do Ludu Wybranego Starego Testamentu – ukazali nam przez swoją współpracę z łaską Bożą. Zwróćmy przede wszystkim uwagę na poddanie się Mędrców Woli Bożej. Kiedy zobaczyli pojawienie się gwiazdy, rozpoznali w tym objawienie od Boga. Przez modlitwę i rozważanie zrozumieli, że narodził się długo oczekiwany Mesjasz i zareagowali na to, odkładając na bok wszystkie swoje doczesne dążenia, aby znaleźć Mesjasza i ofiarować Mu cenne dary) (nowość)

Ks. Anthony Cekada. Wyznanie modernistycznej herezji pseudopapieża bałwochwalcy ("Papa Pachamama"). PDF ) ("WSZYSCY bogowie pogańscy – to czarci" mówi Psalm 95 – ale nie powstrzymało to Jorge Mario Bergoglio przed firmowaniem kultu pogańskiej bogini amazońskiej – Pachamamy, w ogrodach watykańskich 4 października. Nie powstrzymało go to również dwa tygodnie później, gdy podczas procesji ofiarowania w czasie "mszy", z uśmiechem przyjął tradycyjną ofiarę dla Pachamamy z kwiatów ozdobionych czerwoną wstążką – instruując swojego mistrza ceremonii, aby umieścił ją na ołtarzu głównym Bazyliki św. Piotra, który stoi bezpośrednio nad grobem samego św. Piotra. Herezji i apostazji – jak nauczają nas kanoniści i teologowie moralni – można dopuścić się dictis vel factis – nie tylko słowami, ale także czynami. A jeśli ostatnie czyny Bergoglio nie są dowodem na to, że całkowicie wyparł się objawionej przez Boga religii, to znaczy, że już same słowa herezja i apostazja – a tak naprawdę to całe Pierwsze Przykazanie – zupełnie straciły swoje znaczenie. Jak mogło stać się możliwym usprawiedliwianie takich czynów – czynów, których wykonania, nawet pod groźbą tortur i pewnej śmierci, odmawiali męczennicy – i to jeszcze w miejscu, gdzie umarł sam św. Piotr? Odpowiedzią jest oczywiście Vaticanum II, który naucza, że pogańskie religie są "środkami zbawienia" używanymi przez Ducha Świętego. A ta herezja jest z kolei produktem innej: modernistycznej meta-herezji o ewolucji dogmatów) (nowość)

"Traditio". Paglia - arcybiskup neokościoła i przewodniczący firmowanej przez Franciszka-Bergoglio Akademii Życia [Śmierci] nazywa wiernych katolików "heretykami", ponieważ uważają, że Judasz jest w piekle. PDF ) (Arcybiskup neokościoła Vincenzo Paglia, przewodniczący firmowanej przez Franciszka-Bergoglio Akademii Życia [Śmierci], zdemaskował się jako antykatolik, nazywając wiernych katolików "heretykami", gdyż trzymają się katolickiej nauki, że Judasz Iskariota trafił do piekła ze względu na nieodpokutowaną zdradę i samobójstwo. Marksizm/modernizm, w którego uścisku znajdują się przywódcy neokościoła od czasu anty-soboru Vaticanum II (1962 – 1965) powoduje, iż zaprzeczają, że sami głoszą herezje i zamiast tego wiernych katolików próbują przedstawiać jako "heretyków". To jednak nie zadziała. Biblia, Tradycja oraz wielcy Doktorzy i Teologowie Kościoła sprzeciwiają się takim niewyświęconym hochsztaplerom neokościoła jakim jest Paglia) (nowość)

Bp Donald J. Sanborn. Jawna herezja dotycząca ewolucji dogmatów. PDF ) (Podczas gdy za "panowania" Jana Pawła II i Benedykta XVI można było dostrzec pewne obawy przed "pójściem zbyt daleko" w heretyckich wypowiedziach i praktykach – choć zdarzały się pewne rażące przypadki heterodoksji i heteropraksji (działań świadczących o herezji) – to za "panowania" Franciszka widzimy już jawną zuchwałość. Franciszek, na przykład, niedawno zanegował Boskość Chrystusa i Transsubstancjację (mówiąc: "Chrystus staje się chlebem"). Wcześniej zaprzeczył istnieniu piekła, twierdząc, że po śmierci złe dusze zostają po prostu unicestwione, zaparł się jedności Boga (nazywając jedną Boską istotę zaledwie "Bogiem w sprayu"), nazwał misję Kościoła głoszenia Ewangelii "uroczystą bzdurą", stwierdził, że ateiści mogą dostać się do nieba... To tylko niektóre z jego skandalicznych wypowiedzi. Dodajcie do tego wprowadzenie do Watykanu bałwochwalstwa Pachamamy) (nowość)

Sac. Petrus Ludovicus Danes. Institutiones Doctrinae Christianae, sive Catechismus ad usum seminariorum (uzupełniono)

Sac. Petrus Ludovicus Danes. Institutiones Doctrinae Christianae... Pars I. Sectio II. Caput IX. De Sacramento Poenitentiae, illiusque prima parte Contritione. (QUAESTIO. 1. Quid nomen poenitentiae generatim hoc loco indicat? R. Dolorem animi de Deo offenso, peccatorumque detestationem quamdam cum vitae melioris proposito. Q. 2. Fuitne quovis tempore iis, qui in mortale crimen lapsi essent, poenitentia ad salutem necessaria? R. Fuit prorsus: etenim fieri nequit, ut animus a Deo Opt. Max. per peccatum aversus, criminum suorum veniam consequatur, nisi sincero dolore ad illum misericordiae fontem convertatur. Quapropter iis etiam, qui in adulta aetate sacramento baptismi ablui postulant, indispensabilis necessitas incumbit ut perversitate abjecta et emendata, praeteritam Dei offensionem, cum peccati odio et pio animi dolore detestentur) (nowość)

"Traditio". Franciszek-Bergoglio wyznaje, iż został prezbiterem Novus Ordo w dużej mierze dlatego, że chciał być komunistycznym "modernistycznym rewolucjonistą" w Neokościele. PDF ) (Franciszek-Bergoglio wyznał w wywiadzie z 24 września 2019 r. (wkrótce ukaże się w formie książkowej), że był pod wielkim wpływem marksistowskiego terroryzmu Esther Ballestrino de Careaga, która dała mu teksty komunistyczne do przeczytania na uniwersytecie. Zabrał je ze sobą do Seminarium Neojezuitów i ukrył przed urzędnikami Neoseminarium. Bergoglio został prawdopodobnie ekskomunikowany mocą zatwierdzonego przez Papieża Piusa XII w 1949 r. Dekretu przeciw komunizmowi) (nowość)

Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, totius Summae Theologicae Conclusiones (uzupełniono)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De originali peccato quantum ad suam essentiam. (Utrum originale peccatum sit habitus. Co. Originale peccatum est habitus, non quidem sicut scientia, sed sicut quaedam inordinata naturae dispositio et languor consequens originalis justitiae privationem) (nowość)

Ks. Michał Ignacy Wichert. Nauki katechizmowe o Składzie Apostolskim, Przykazaniach Boskich i Kościelnych, o Modlitwie Pańskiej i Sakramentach (uzupełniono)

Ks. Michał Ignacy Wichert. Nauki katechizmowe... O Przykazaniu piątym. W szczególności o pijaństwie i obżarstwie. (Pan Bóg stworzywszy człowieka na tak wysoki koniec, aby Go chwalił, Jemu służył, a potem z Nim w Niebie królował; między innymi środkami do dostąpienia tak wysokiego końca, pokarm też i napój postanowił, aby człowiek pomiernie onego używając, mógł zachować w czerstwości siły swoje na służbę Stwórcy swego, i z Ojcowskiej ręki Jego hojnie biorąc codziennie pożywienie, ustawicznie pamiętał na Dobrodzieja swego i stąd do większej coraz ku Niemu pobudzał się miłości. Tak tedy wysoki koniec wyznaczył Bóg wszystkim stworzonym rzeczom, i tym o których tu mowa, służącym nam do pokarmu i napoju, ażeby człowiek z używania onych do większej pobudzał się znajomości i miłości Twórcy swego. Jak tedy obrzydłe być musi obżarstwo Bogu, kiedy człowiek przez nie z gruntu wywraca porządek woli Pana Boga, gdy przez używanie zbyteczne pokarmu i napoju nie tylko nie przychodzi do znajomości i miłości Twórcy swego, lecz owszem z tak wielkiego dobrodziejstwa bierze pochop do cięższej obrazy i zapomnienia Twórcy swego, więcej poważając uciechę brzucha i gardła, niż samego Boga. Jakoż tak Paweł święty o obżarstwie mówi, iż niewstrzemięźliwi brzuch swój za Boga mają. Quorum Deus venter est. Kiedy kto pieniądze i broń wziąwszy od króla jakiego, aby za nie wojsko zaciągnął i one uzbroiwszy na obronę użył Pana swego, na zgubę samegoż monarchy swego obrócił: jakąż niewdzięczność takowy popełniłby! Otóż wiedzcie wszyscy do obżarstwa poczuwający się, iż wy na sobie żywy obraz takowych niewdzięczników wyrażacie. Bóg wam daje pokarm i napój, abyście onym pokrzepiając siły swoje, onych lepiej zażywali na usługę Panu swemu, a wy go na obrazę i na pogardę większą Boga obracacie! przez onego niepomiarkowane używanie, a tak więcej ukontentowanie brzucha waszego nad wolę Boską i Boga samego szacujecie) (nowość)

Bp Mark A. Pivarunas CMRI. Święto Boskiego Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny w Seminarium Mater Dei. PDF ) (Święto Boskiego Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny zostało ustanowione przez papieża Piusa XI w 1931 roku dla uczczenia tysiąc pięćsetnej rocznicy Soboru Efeskiego z 431 roku zwołanego za pontyfikatu papieża św. Celestyna I. Ten znamienity sobór odbył się w celu potępienia błędów Nestoriusza, który bluźnierczo nauczał, że w Jezusie Chrystusie były dwie osoby – jedna to Syn Boży, a druga to zwykły człowiek. Jak wiemy z boskiego objawienia Jezus Chrystus jest jedną Osobą Boską mającą dwie natury, Boga i człowieka, co jasno wyraził św. Jan Ewangelista w pierwszym rozdziale swojej Ewangelii: "Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo… a Słowo stało się Ciałem!". Co więcej, po upadku człowieka z powodu grzechu Adama dzieło naszego odkupienia wymagało dokonania nieskończonego zadośćuczynienia, którego żaden człowiek nie byłby w stanie sam dokonać. Można to osiągnąć jedynie poprzez ofiarę i śmierć Boga-Człowieka, Jezusa Chrystusa. Błędy Nestoriusza miały dalsze konsekwencje, ponieważ zanegował on, że Najświętsza Maryja Panna była naprawdę Matką Boga. Sobór w Efezie pięknie wyraził Boskie Macierzyństwo i nazwał ją "Theotokos", Matką Boga) (nowość)

Johann Peter SilbertŻywot Najświętszej Maryi Panny Bogarodzicy (uzupełniono)

Johann Peter SilbertŻywot Najświętszej Maryi... Księga druga. §. VI. Domowe pożycie Najświętszej Panny i Jej świętego oblubieńca w Nazarecie. (Wnet potem zajęła święta córka Joachima dom i grunta przyległe, co Jej święci rodzice byli zostawili. Dom ten był zwyczajnym pomieszkaniem tej świętej rodziny, resztę zaś dziedzictwa podzieliła na wzór swoich rodziców na trzy części: jedną część poświęciła za zezwoleniem swego świętego małżonka kościołowi, drugą część rozdała szczodrze w ręce ubogich, trzecią zaś oddała pod zarząd świętemu Józefowi, który wziął na się kupno i sprzedaż, jako też potrzebne z ludźmi poza domem obcowanie; gdy tymczasem Najświętsza Panna w miłej spokojności robót domowych pilnowała. Przedziwny spokój panował pod ich szczupłym dachem. Wszystek Jej czas był podzielony na modlitwę i pracę; a sama nawet robota przez modlitwę była poświęconą i osłodzoną. – Józef pilnował swego rzemiosła w warsztacie, który około trzysta kroków odległym był od pomieszkania, a którego miejsce jeszcze po dziś dzień pod imieniem warsztatu świętego Józefa ukazują. Na tym miejscu, które później Syn Boski sam pracą rąk swoich poświęcał, robił Jego święty opiekun jarzma, pługi i inne narzędzia rolnicze, albo też oprawiał drzewo na budowlę, i stawiał z niego wiązania dachowe. Często także ścinał sam drzewa, które mu były potrzebne do jego robót) (nowość)

Ks. Franciszek de Salazar SI, doktor Uniwersytetu w Alcala. Zasady mądrości (uzupełniono)

O. Franciszek de Salazar SI. Zasady mądrości. O sądzie szczegółowym. (1. Dusza, wyszedłszy z ciała, znajdzie się natychmiast w nieznanej przedtem krainie, gdzie towarzyszyć jej będą jedynie dobre lub złe uczynki. Natychmiast też staje przed trybunałem Pana Jezusa. Tam ją oskarża szatan, roszcząc sobie prawo do niej z powodu grzechów, jakie popełniła z jego pobudki. – Jeżeli w samej rzeczy źle żyła do końca, to dobry jej anioł również ją oskarża; wyrzuca jej, że była głuchą na jego rady i natchnienia Ducha Świętego, które ją prowadziły do dobrego a odwodziły od złego. W końcu własne jej sumienie, niepodejrzany świadek, powstanie przeciw niej. Lecz jeżeli dusza dobrze żyła, to jej dobry anioł stanie w jej obronie, a sumienie da jej uspokajające świadectwo. 2. Jezus Chrystus, Sędzia nieomylny i niewzruszony, roztrząśnie ściśle: uczynki, myśli, pragnienia i uczucia duszy. Przypomni jej tysiące rzeczy zapomnianych; tysiące innych, na które bynajmniej nie zważała; tysiące okoliczności, które zwiększyły jej błędy. I ważyć będą na szali sprawiedliwości. Zażąda od niej rachunku z wszystkiego, co uczynił dla niej: z Jego wcielenia, Jego nauk, Jego śmierci, Jego sakramentów, Jego łask. 3. Wyobrażam sobie duszę jako osobę, uważnie przysłuchującą się sprawie, której rozstrzygnięcie stanowić będzie o jej życiu lub śmierci. Dusza jest w okropnej niepewności i przerażeniu, które tylko z jej własnym stanem porównane być może. Jakże opłakiwać będzie niedbalstwa, zapomnienia występne, o których wiedziała, że kiedyś miały być przedmiotem surowego sądu! Jakże pragnęłaby przygotować się starannie, aby mogła stanąć przed Panem Jezusem! Pragnienia gorące, lecz niestety już bezużyteczne! 4. Badanie skończy się wyrokiem zgodnym ze wszystkimi zasadami nieskończonej sprawiedliwości, wyrzeczonym bez względu na prośby, obietnice, żale, wstawienia się i miłosierdzie, niezmiennym na zawsze, natychmiast wprowadzonym w wykonanie. 5. Skoro tylko Pan Jezus wyda wyrok śmierci, dusza w tej chwili zostaje odartą ze wszystkich ozdób, tak jak niegodny kapłan, z którego zdejmują sakrę. Dar wiary, nadziei, wszystkie dobra duchowe są jej odjęte. Nie ma już prawa do wiecznego dziedzictwa, nie ma obcowania z dziećmi Ojca niebieskiego, nie ma Boga Zbawiciela. Oto oddana jest szatanom i w tej chwili pogrążona w nigdy nieugaszone płomienie. Jeden tylko charakter chrześcijanina pozostaje jej, aby powiększył jej męczarnie i ściągnął na nią większe jeszcze szyderstwa szatanów. Nieszczęśliwa, bezrozumna, przeklęta! miałaś w swej mocy nieskończone dobra, a obróciłaś je na własną zgubę. Lecz jeżeli Pan Jezus wyda wyrok życia, z jakąż radością, z jakim tryumfem niosą aniołowie tę świętą duszę do mieszkania chwały! jakże zaszczytne przyjęcie gotują jej mieszkańcy niebieskiego przybytku! z jakim uniesieniem witają ją trzy Boskie osoby: Bóg Ojciec jej Stworzyciel, Bóg Syn jej Odkupiciel i Bóg Duch Święty jej Pocieszyciel. Wówczas cieszyć się będzie ze wszystkiego, co uczyniła dla chwały Boga. Ach, jakże wszystkie troski wydadzą jej się małymi w porównaniu z nagrodą za nie!) (nowość)

O. Atanazy Bierbaum OFM. Z Bogiem. Rozmyślania dla ludzi świeckich w duchu Akcji Katolickiej. - Tydzień w oktawie Chrystusa-Króla. PDF ) (Ty nie potrzebujesz pytać się innych o królewski charakter Chrystusa. Rzuć tylko okiem na karty Ewangelii i w dzieje świata, a przekonają cię niezbicie o królewskiej władzy Zbawiciela. Ewangelista notuje: "Moc promieniowała z Niego" (Łk. 6, 19). Morze uspokoiło się, choroby ustępowały, szatani drżeli, śmierć surowa oddawała swe ofiary, rota w ogrodzie Getsemani pada pokotem na ziemię przed Jego stopy, a gdy kona na krzyżu cała natura składa Mu hołd. Mądrość Jego nauki nawet na najzaciętszych Jego wrogach wymusza to wyznanie: "Uczył, jako władzę mający" (Mt. 7, 29). Próbuj zgłębić także iście królewskie triumfy Jego Kościoła. Zwycięstwa nad zbezczeszczonymi krwią prześladowcami pierwszych trzech wieków, nad przeróżnymi błędnymi naukami następujących czasów, zwycięstwa nad wewnętrznym i zewnętrznym rozkładem moralności, nad reformacją, rewolucją, zapędami sekularyzacyjnymi, nad tak zwanym oświeceniem i modernizmem. Prawdziwe triumfy, które przetrwały wszystkie potęgi ziemskie, wszystkich faraonów, cezarów, despotów, cesarzy i władców i wszystkich pogrążyły w mglistym zapomnieniu. Prawdziwe triumfy, zdobyte nie przemocą i mieczem, lecz duchem Tego, który rzekł: "Ufajcie, jam zwyciężył świat!" (Jan 16, 33). Triumfy od długich 19 stuleci! Jest coś tragicznego w zaślepieniu i zatwardziałości świata, który wie o tych zwycięstwach, o tej potędze Chrystusa, a mimo to odmawia posłuszeństwa Jego królewskiej władzy. Straszny to grzech przeciw Duchowi Świętemu! Lecz ty nuć pienia hołdu Panu i wołaj: "Ty, Chryste, jesteś Królem chwały!". Składaj Mu też hołd praktycznie, głównie przez apostolstwo świeckie. Niech dumą twoją będzie pracować, walczyć i cierpieć pod sztandarem Chrystusa Króla i Jego Kościoła. Wołaj z natchnionym św. Śpiewakiem: "Wydało serce moje dobre słowo; poświęcam czyn mój Królowi!" (Ps. 44, 2)) (nowość)

P. Joannes Berthier MS. Compendium Theologiae dogmaticae et moralis. Introductio philosophica PDF ) (1. Philosophia est ancilla ostiaria Theologiae; nam obsequium fidei est rationabile. Ratio ergo debet praeambula fidei exponere; et philosophia est scientia, naturalis luminis ope comparata, omnium rerum per ultimas causas, seu per suprema principia, quibus constituuntur. Philosophia ergo investigat non tantum causas efficientes, sed naturam et essentiam omnium rerum. 2. Porro omnes res, vel ordinantur et efficiuntur a mente, ut ideae, judicia, quae dicuntur entia rationis, circa quae versatur Logica; Logica enim est scientia directiva rationis humanae in cognoscenda et demonstranda veritate; vel res non efficiuntur a mente, et tunc si cognoscuntur ut cognoscantur tantum, habes philosophiam metaphysicam speculativam, quae versatur circa Deum, mundum et hominem, et dicitur a quibusdam naturalis seu physica; si vero cognoscuntur ut e cognitione illa hauriantur leges voluntatis, habes philosophiam moralem. Unde tres partes philosophiae: logica, metaphysica et moralis. Porro metaphysica alia est generalis, et tractat de supremis notionibus omnium rerum, de ente, de notionibus generalibus entis, et dicitur Ontologia; alia est specialis quae versatur: 1° circa Deum et dicitur Theologia naturalis seu Theodicea; 2° circa mundum et Cosmologia nuncupatur; 3° circa hominem et vocatur Anthropologia; si in homine animam tantum consideret, dicitur Psychologia. 3. Theologia ex lumine revelationis tractat etiam de Deo, de mundo et de homine, non tantum speculative, sed etiam ad regendos mores, unde in decursu omnis theologiae, notiones philosophicas magis necessarias, circa metaphysicam et moralem, in mentem revocandi frequens erit occasio. In hac introductione sufficiat aliquas notiones exponere logicas) (nowość)

Ks. Paweł Rubon SI. Nauka o zwycięstwie Różańca świętego. PDF ) (Powiedział kiedyś papież Grzegorz IX w bulli kanonizacji św. Dominika, że "gdy św. Dominik ogłaszać począł różaniec, wszelkie błędy kacerskie zadrżały". Różaniec zaś, jak nam wszystkim wiadomo, jest modlitwą wynalezioną przez samą Matkę Najświętszą, więc tej Pannie Niepokalanej przyznać należy przywilej, że przez różaniec zwycięża i wytępia błędy heretyckie. I sam Kościół św. wyznaje tę dziwną potęgę Marji, wołając do Niej: "Tu sola interemisti haereses"; Tyś sama wygubiła wszystkie kacerstwa! Chcesz więc ujść raz na zawsze wszelkiej herezji i odszczepieństwa od wiary? Odmawiaj różaniec, a wyznaniem piętnastu tajemnic w różańcu zawartych, wojnę wypowiesz wszystkim błędnym naukom i kacerstwom po świecie dziś rozpowszechnionym!) (nowość)

Joseph Paul Hau Pham. List do duchowieństwa diecezji Bac Ninh w Wietnamie. (List otwarty byłego kapłana Novus Ordo). PDF ) (Oświadczam, co następuje: • Po pierwsze, istnieje tylko Jeden, Święty, Katolicki i Apostolski Kościół, lub krótko, jest tylko jeden Kościół katolicki. Kościół katolicki jest jedynym prawdziwym Kościołem ustanowionym przez Chrystusa, kierowanym przez Piotra i jego następców aż do śmierci papieża Piusa XII 9 października 1958 r., i poza tym Kościołem nie ma zbawienia. Dlatego muszę zupełnie i całym sercem poddać się Kościołowi katolickiemu. • Po drugie, organizacja, która od czasów Vaticanum II aż do teraz utożsamia się z Kościołem katolickim, nie jest już prawdziwym obrazem Kościoła katolickiego, ponieważ cztery znamiona Kościoła zostały całkowicie zaćmione. Katechizm, liturgia i prawo kanoniczne tej organizacji zostały znacząco zmienione i nie mogą być postrzegane jako katolickie, tak jak na przestrzeni czasu były nauczane i przekazywane przez Kościół. Aby zwieść ludzkość organizacja ta zawarła w sobie i ujawniła na zewnątrz wszystkie cechy i pozory fałszywego kościoła, fałszywej oblubienicy Chrystusa. Dlatego nie mogę sobie pozwolić na przynależność do tej fałszywej "katolickiej" organizacji i od tej pory ta organizacja będzie określana nazwą sekta Vaticanum II) (nowość)

Ernest Hello. Indyferentyzm (obojętność). PDF ) (Naprzeciw siebie stoją dwie sprzeczności: tak albo nie. Wielu jest ludzi nieświadomych zresztą niczego, którzy zarzucają prawdzie brak tolerancji. Trzeba się porozumieć nad znaczeniem tego wyrazu. Słuchając ich mogłoby się zdawać, że prawda i błąd są istotami równymi sobie i mogącymi się "za pan-brat" wzajemnie traktować, że to są niby dwaj prawi monarchowie, mogący żyć w zgodzie, każdy w swoim państwie, dwa bóstwa panujące nad dwoma połowami świata i nie mające prawa wkroczyć sobie wzajemnie w granice. Stąd obojętność, która jest tryumfem szatana; nienawiść mu jest miłą, ale nie wystarcza: potrzeba mu obojętności. Obojętność jest nienawiścią osobnego gatunku: nienawiścią chłodną i trwałą, zasłaniającą się przed drugimi a czasem i przed sobą wygodną maską tolerancji, – obojętność bowiem nigdy szczerą nie jest. Jest to nienawiść podszyta kłamstwem... Ze wszystkich najniedorzeczniejszych podszeptów szatana, ten chyba jest jego arcydziełem: prawda jest nudną. Prawda? Ależ to ona jest jasnością wesela! – Prawda? Ależ to ona jest źródłem zachwytów! Toć najwspanialsze świata tego piękności są tylko jej bladym odbiciem a każdy jej promień dostrzeżony w oddali wprawia duszę w szał nadziemskich uniesień. W niej to, na puszczy, rozpływał się od szczęścia promienny duch św. Atanazego, podczas gdy ci, którzy go na tę puszczę wygnali, schnęli od nudy w swoich pałacach złocistych! Dusza ludzka jest do strawy niebiańskiej stworzona, tak w czasie jak i w wieczności. Nie ma dwóch źródeł szczęścia, jest tylko jedno, ale niewyczerpane i wszyscy z niego pić mogą! Jeżeliś umiłował nudę – idź, szukaj nicości. Ale jeżeliś ukochał życie, ukochał piękno, ukochał miłość – idź do Istoty wszech istot, do Tego który jest) (nowość)

"Traditio". Franciszek-Bergoglio w Ogrodach Watykańskich przewodniczy pogańskiej ceremonii ku czci "Matki Ziemi". PDF ) (W ramach przygotowań do głośnego obecnie Synodu Amazońskiego zwołanego przez Franciszka-Bergoglio, który odbędzie się w modernistycznym Rzymie w dniach 6-27 października 2019 – a którego heretycki program został ogłoszony – odbyła się ceremonia z udziałem Bergoglio, podczas której w pogańskim rytuale uczczono "Matkę Naturę". Bergoglio został obdarowany czarnym magicznym pierścieniem przez pogańską kapłankę. Neokościół, założony w 1964 roku na antysoborze Vaticanum II – celem zastąpienia katolickiego Kościoła – wykroczył już daleko poza granice autoprotestantyzacji dochodząc do czystego pogaństwa. Żaden prawdziwy katolik nie może mieć z tą sektą nic wspólnego – podobnie jak z Bergoglio) (nowość)

Ks. Antoni Langer SIO objawieniu PDF ) (nowość)

Ks. Antoni Langer SI. O objawieniu. Część pierwsza. Określenie kwestii: Wyroki Kościoła o niej - dwie klasy tajemnic. Istnieją prawdziwe tajemnice Boże dla rozumu ludzkiego niedościgłe. - Bóg może przypuścić człowieka do uczestnictwa w tajemnicach swoich. - Człowiekowi nie brak zdolności do ich zrozumienia. PDF ) (Czy Bóg, ten duch najwyższy i najdoskonalszy, posiada jaki sposób, ażeby mógł swe prawdy nam istotom zmysłowym choć w części zakomunikować? Kto uznaje Boga i wierzy weń, dla tego nietrudną odpowiedź na to. Wszechmocnym jest Bóg, a ta wszechmocność może dostarczyć Mu tysiące sposobów do urzeczywistnienia Jego zamiarów. Bóg jednak nie wytęża swego ramienia do tego, ale posługuje się sposobem więcej naturalnym, zastosowanym do natury ludzkiej, i ludzi przez ludzi naucza o prawdach swoich. Wybiera sobie posłów, im swoje tajemnice powierza, wlewa w nich przekonanie nieprzeparte, że to są prawdy Boże, posyła ich do ludów jako Boskich nauczycieli znakami swej potęgi i mądrości tj. cudami i darem proroczym stwierdzając ich wysokie posłannictwo. W tym sposobie Boskiego postępowania jaśnieją miłosierne drogi Boskiej Opatrzności nad człowiekiem. Chce Bóg zgromadzić rodzaj ludzki w jedną wielką familię, w jedno wielkie królestwo duchowe. Sam będąc jednym, najdoskonalszą jednością obok wszech doskonałości, jedność też ma za cel wszystkich dzieł swoich. Ut omnes unum sint sicut et nos unum sumus. Dlatego ustanowił nauczycielstwo dla całego świata, aby nauczając go prowadzili prawdziwą drogą do najwyższego końca i dopomagali mu do tego celu przez rozdawnictwo środków, które im Bóg razem z nauką powierzył. Filozofowie chrześcijańscy widzą w tym postępowaniu działanie sprawiedliwości Bożej. Bóg od początku nauczał człowieka, ale człowiek wierzył więcej stworzeniu jak Bogu, choć nie miało żadnej od Boga powagi, owszem wierzył stworzeniu wbrew Bogu, bo gardząc Jego objawieniem z własną swą zgubą, teraz więc musi wierzyć stworzeniu ale Boską powagą widocznie obdarzonemu, wierzyć musi stworzeniu dla Boga i dla własnego zbawienia) (nowość)

Ks. Antoni Langer SI. O objawieniu. Część druga. Korzyści objawienia wykazane przez apologetów a nie zbite przez zarzuty racjonalistów. - Pożytek z objawienia w życiu indywidualnym i socjalnym - udoskonalenie duszy, płynące z wiary w tajemnice Boże. Potrzeba objawienia co do prawd nadprzyrodzonych, racjonalnych, religii i moralności dotyczących. Dowód św. Tomasza - źródło tej potrzeby - dowód historyczny - zarzuty racjonalistów. PDF ) (Ale bardziej widoczną, o większym zakresie i znaczeniu jest korzyść, spływająca z objawienia na życie moralne i socjalne rodzaju ludzkiego. Jedynie objawienie Boże otwiera przeobfite źródła czystej i wysokiej moralności, wszelkiej choćby najwyższej cnoty i doskonałości. Chwiejną i nędzną jest owa obyczajność, której od nas się domaga rozum: jak łatwo zadawala się ona tylko pozorem zewnętrznym, jak często powoduje się własnym interesem. A inaczej prawie być nie może, jak długo rozum sam sobie jest zostawiony. Co za cel, co za wzór świątobliwości wskazać nam potrafi rozum? Objawienie zaś ukazuje nam najwyższy i najdoskonalszy wzór: Bądźcie świętymi, jako i Ojciec wasz w niebiesiech świętym jest. Żebyśmy sobie nigdy nie mogli powiedzieć: teraz dosyć cnoty, dosyć sprawiedliwości, powołuje nas Bóg do nieustannego postępu w cnocie: Kto świętym jest, niech się uświęca bardziej. Postęp jest hasłem, jedynym marzeniem dzisiejszej oświaty, ale postępu prawdziwego i wysokiego, który nie zna cofania, ani odpoczynku, nie masz – tylko w chrystianizmie. Cnota sama i postęp w niej jest niemożliwym bez ofiary siebie samego – bez ujarzmienia swoich namiętności. Ale któż nam doda siły i odwagi do podniesienia ręki na samych siebie? Rozum tak trudno pojmuje to prawo zadania sobie dobrowolnego gwałtu, łatwiej mu przychodzi w chęciach i pragnieniach naszych namiętności, upatrywać i uznać prawo ludzkiej natury. Czymże są owe prawa ludzkie, les droits de l'homme, tak przez wielu nowszych filozofów wysławiane, jeśli nie prawami, każącymi zaspokoić i zadowolić swe żądze i pragnienia naturalne. Ukrzyżowany – jedynie tę wysoką zasadę moralności głosi nam swą ofiarą krzyżową, pokazując zarazem że tak potrzeba wejść do Królestwa niebieskiego. Człowiek ma żądzę nieprzepartą niezmiernych bogactw, najwyższych zaszczytów i chwały, najsłodszych uciech duszy i ciała. Ale żeby tych skarbów nie szukał na nieprawej drodze, z podeptaniem i wzgardą bliźnich, na brudnych manowcach tego świata, nauczył go Boski Mistrz, że je znaleźć można jedynie w niebiosach, a drogą do nich – droga ubóstwa duchownego, droga wzgardy dla ziemskich zaszczytów i uciech doczesnych. Rozum zaiste nigdy by człowiekowi tej drogi nie ukazał) (nowość)

"Niedziela". Modlitwa Pańska. (Pewien ubogi młodzian stał nad mogiłą niedawno zmarłego ojca i gorzko płakał. Przed kilku laty umarła mu matka, a teraz utracił ojca. Czując bardzo podwójne sieroctwo swoje, płakał i płacząc mówił: – Już nie mam ojca! Te ręce co dla mnie i na mnie pracowały, już martwe i zimne, pracować nie mogą; nie widzę już miłego i słodkiego uśmiechu jego, którym mnie rozweselał, gdym się dobrze sprawował; nie słyszę już tego wdzięcznego głosu, płynącego z ust, z których tyle pięknych słyszałem nauk. Już mnie nikt na świecie nie kocha tak, jak mnie kochał mój najlepszy ojciec! O jakżeż to boleśnie, nie mieć już ojca i być sierotą! Tak narzekał sierota i gorącymi łzami grób ojca polewał. Chcąc już odejść, podniósł mimowolnie oczy i obaczył figurę nad mogiłą. Był to Anioł, który jedną ręką wskazywał ku niebu a w drugiej trzymał napis ze słowami: Ojcze nasz, któryś jest w niebie! Słowa te nagle wypogodziły zasmuconą duszę biednego sieroty) (nowość)

"Niedziela". Szlachetna wdowa. (W Bolonii przez całe wieki nazywano jedną ulicę "la strada pia", ulicą pobożną, bo przy tej ulicy mieszkała cnotliwa wdowa, która spełniła akt heroicznego przebaczenia. Wdowa ta szlachetna i bogata miała syna jedynaka, który był całą jej pociechą i rozkoszą. Gdy tenże razu pewnego bawił się na ulicy, przeszkadzał mu w zabawie jakiś obcy młodzieniec, i drażnił go złośliwie. Chłopak oburzony tym, wyłajał tamtego porządnie. Ten zaś będąc bardzo porywczy, tak się tym uczuł obrażonym, że w zaciekłości dobył szpady i przebił chłopca. Zaledwie spełnił morderstwo, pełen trwogi uciekł struchlały do pierwszego lepszego otwartego domu, wbiegł ze szpadą zakrwawioną po schodach na piętro i błagał panią domu ze łzami, aby go ukryła i nie zdradziła go. Przystała na jego prośbę i ukryła go bezpiecznie, chociaż zgroza ją przejmowała na widok mordercy) (nowość)

"Niedziela". Piesek Wiktusi. (Wiktusia wracała do domu od ciotki gdy spotkała na drodze dwóch chłopców, z których jeden ciągnął na sznurku małego pieska, a drugi bił go niemiłosiernie. Żal się zrobiło dziewczęciu biednego zwierzęcia, więc ujęła się za nim i zapytała: – Za cóż wy bijecie tego psa? – Nie chce iść – odpowiedział jeden. – A cóż to, nie można psa obić – złośliwie dodał drugi. – To się wy nie boicie, żeby was Pan Bóg ukarał za dręczenie zwierzęcia, które wam nic nie winno – rzekła dobra dziewczyna i pogłaskała psa ręką. – Kiedyś taka dobra, to sobie go weź – nie potrzebujemy chować darmo próżniaka. – Wezmę go, żebyście się nad nim nie znęcali. – I nie zważając na śmiechy chłopców, wzięła pieska na ręce i zaniosła do domu) (nowość)

Bp Henryk Przeździecki. Monizm. PDF ) (Monizm jest systemem filozoficznym, wyznającym zasadę jedności bytu, czyli że świat i jego przyczyna, zjawiska fizyczne i psychiczne są jednym i tym samym co do istoty swojej. Formułę monizmu można skreślić w ten sposób: wszystko jest jednym bytem, który jest przyczyną samego siebie, jest absolutnym, jest Bogiem. Naturę monizmu zrozumiemy lepiej, jeżeli zwrócimy uwagę na następujące fakty. W teorii poznania monizm jest zaprzeczeniem sprzeczności, nie istnieją one dla niego, najsprzeczniejsze pojęcia są jednym i tym samym. Być przeto i myśleć to jedno i to samo, ponieważ to tylko w świadomości jest prawdziwe, co ja myślę, a co za tym idzie: myśl i byt, duch i materia, podmiot i przedmiot są tylko różnymi przejawami tego samego absolutu. Wobec tak postawionej kwestii, przenosząc tę zasadę na grunt materialistyczny, otrzymujemy w wyniku sensualizm, według którego myśl jest równoznacznikiem ruchu, a dusza równoznacznikiem mózgu. W monizmie nie ma i nie może być mowy o istotnych właściwościach ducha. Znosi monizm rzeczywiste różnice pomiędzy jego potęgami i usiłuje wszystkie sprowadzić na grunt fizyczny. A ponieważ jest tylko absolutna jedność bytu, – nie ma wolnej woli, bo gdzie panuje absolutna jedność, tam musi być absolutna konieczność, czyli nie wolna wola a determinizm. Jest zasada jedności, zatem konieczny wniosek o identyczności świata i jego przyczyny. I krok jeden dalej, a monizm w rozwoju swym zaprzecza różnicy pomiędzy światem organicznym a nieorganicznym, pomiędzy roślinami i zwierzętami, pomiędzy zwierzętami i ludźmi) (nowość)

Ks. Benedict Hughes CMRI. Przemyślenia na temat pożaru Notre Dame. PDF ) (W poniedziałek Wielkiego Tygodnia świat patrzył z przerażeniem, jak piękna katedra Notre Dame w Paryżu płonie przez kilkanaście godzin. Z niedowierzaniem i przerażeniem wszyscy zastanawiali się, jak mogło dojść do tej tragedii. Nie tylko katolicy, ale cała Francja ubolewała nad straszną stratą. Ta tragiczna wiadomość zawiera kilka aspektów do rozważenia. Po pierwsze, uznałem za interesujące, że nie tylko katolicy, ale nawet ateiści lamentują nad strasznym zniszczeniem kultowej katedry. Dlaczego? Powodem jest to, że dla tak wielu – łącznie z tymi, którzy mienią się być katolikami – te niegdyś otaczane pietyzmem kościoły stały się bardziej symbolami sztuki i dumy narodowej, niż sakralnymi obiektami. Opresyjne ciemności Vaticanum II zniszczyły pobożność milionów ludzi. Powszechnym spostrzeżeniem u tych, którzy uczestniczą w nabożeństwach Novus Ordo, w porównaniu z wiernymi katolikami uczestniczącymi w prawdziwej Mszy, jest wyraźny kontrast w pobożności. Kościół soborowy zniszczył pobożność u wiernych. Skutkiem tego wspaniałe kościoły Europy stały się teraz po prostu muzeami. Turyści spacerują, gapiąc się na dzieła sztuki, ale rzadko zdarza się, aby ktoś się modlił. Te wspaniałe budowle zostały wzniesione przez gorliwą wiarę i pobożność rzemieślników oraz darczyńców z minionej epoki, podczas gdy współczesne świeckie społeczeństwo zaledwie dostrzega ich piękno. Toteż zniszczenie wspaniałego kościoła uważają bardziej za utratę dzieła sztuki niż coś więcej) (nowość)

"Przegląd Katolicki". Cudowne nawrócenie 200 muzułmanów w Damaszku do Kościoła katolickiego. PDF ) (Przez pięć miesięcy modlili się do Boga, aby ich oświecił i prawdziwą drogę zbawienia im wskazał. Zbierali się w tym celu po 25, czasem po 40, i liczniej jeszcze, i po kilka godzin za dnia, a czasem i całe noce spędzali na modlitwie. Razu jednego długo w noc się modlili i potem zasnęli. Tedy objawił im się Pan, każdemu z osobna, tak że żaden o widzeniu drugich nie wiedział. Przebudziwszy się każdy opowiadał swojemu towarzyszowi, że widział Jezusa Chrystusa. Każdy odpowiadał: "I ja także". W tym objawieniu utwierdził ich Pan i upomniał, aby na tej drodze wytrwali. Zjawienie to napełniło ich radością, wdzięcznością, wiarą i miłością, tak iż chcieli wybiec na ulice, aby opowiadać Bóstwo Jezusa Chrystusa. Innym razem objawił im się Pan Jezus i Najświętsza Marja Panna. Marja odezwała się do nich uroczyście: "Ten syn mój Jezus jest prawdą"; i to powtórzyło się po trzykroć) (nowość)

Biskup Orleanu. Życie wewnętrzne Kościoła. PDF ) (Jasnym jest przeto, iż kwestię życia wewnętrznego danej społeczności rozwiązuje odpowiedź na pytanie: czego ona pragnie oraz jaki jest, według jej przekonania, cel jej ostateczny? Otóż temu samemu prawu podlega i Kościół. Przemawia on, podbija przekonania, rozszerza koła swego wpływu; wzbudza apostołów, uczonych, siostry miłosierdzia; daje przytułek sierotom, pielęgnuje chorych, oświeca dzikich, zakłada wyższe uczelnie w stolicach ludów cywilizowanych, poświęca biskupów, koronuje papieża, posyła pasterzy do miejskich i wiejskich parafij, buduje seminaria duchowne, mnoży zgromadzenia zakonne, wznosi skromne i wspaniałe świątynie; i w ogóle czyni wszystko to, co było tak wymownie wypowiedziane w rozdziałach poprzednich, co wchodzi w zakres działalności Kościoła. I do czegóż, zapytamy wreszcie, zmierza ten Kościół za pomocą tylu tak różnorodnych przedsięwzięć, środków i sposobów? Opowiadacie Ewangelię, poświęcacie się na trudy i znoje, umartwiacie – i w końcu śmierć kładzie kres waszym zabiegom... Cóż tedy chcecie osiągnąć, czyniąc to wszystko? Zbawiać dusze ludzkie! Tak więc zadaniem Kościoła jest zbawienie dusz. Kościół jest współpracownikiem Chrystusa w Jego dziele Odkupienia: to jedno tylko, a nic poza tym, to cel jego bytu! Stwierdzenie takiego a nie innego zadania Kościoła, już z góry rozwiewa niektóre przesądy i błędy. Ileż to umysłów współczesnych, nawet z pomiędzy tych, które wielbią i sławią Kościół, lecz napojonych wciąż rozszerzającym swe wpływy naturalizmem (w znaczeniu kierunku filozoficznego), widzi w nim tylko instytucję czysto ludzką, mającą wyłącznie cele społeczne do spełnienia?) (nowość)


*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
Wybrane teksty z poprzednich aktualizacji:

(11 sierpnia 2019)
Godfryd Kurth, Profesor Uniwersytetu w Liège.
 Co to są średnie wieki? PDF )
Ks. Dr Juliusz Didiot.
 Filozofia PDF )

(27, 16 i 5 lipca 2019)

Ks. J. V. Bainvel SI.
 Dogmat i myśl katolicka PDF )
Ks. René-Marie de la Broise SI.
 Religia i religie PDF )
Ks. Antoni Langer SI.
 Człowiek w stosunku do religii i wiary PDF )
"Traditio". Czytelnik pyta: "Popełniłem grzech tatuując swe ciało; żałowałem za niego na spowiedzi, ale co mogę teraz z tym zrobić?" PDF )

(30, 27 i 16 czerwca 2019)

Ks. Leon Gąsiorowski, Proboszcz w Biskupicach. Droga do poznania Boga i zjednoczenia się z Jezusem Chrystusem. Rozmyślania na każdy dzień roku
Sac. J.-B. Raulx (ed.). Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, Sermones et Opuscula concionatoria
Konrad von Bolanden. Luter w drodze do narzeczonej PDF )
Konrad von Bolanden.
 Luter w drodze do narzeczonej. Zalotnik PDF )
Konrad von Bolanden.
 Luter w drodze do narzeczonej. Hilchen i Gizela PDF )
Konrad von Bolanden.
 Luter w drodze do narzeczonej. Uczta PDF )

(31, 13 i 6 maja 2019)

Bp Donald J. Sanborn
. Heretyckie bluzgi Bergoglio w Maroko PDF )
Ks. Aleksander Lakszyński.
 Masoneria i karbonaryzm wobec zdrowego rozumu i społeczeństwa podług własnych słów masonów, oraz w pracy niniejszej cytowanych a na jej końcu przytoczonych źródeł niewątpliwych PDF )
"Traditio"
. 
Prominentni działacze Neokościoła Franciszka-Bergoglio potępiają go jako "heretyka" i wzywają do jego obalenia PDF )
Bp Donald J. Sanborn
. 
Poza Kościołem nie ma zbawienia. Kazanie na drugą niedzielę po Wielkanocy, wygłoszone 5 maja 2019 r. w krakowskim Oratorium Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski PDF )
Dr Franciscus Egger, Episcopus Brixinensis et Princeps
. 
Papa et Episcopi. An duo vel unum subiectum infallibilitatis et supremae potestatis sit in Ecclesia PDF )

(29, 20 i 11 kwietnia 2019)

Ks. Dr Antoni Słomkowski, Rektor Katolickiego Uniwersytetu w Lublinie. 
Ku doskonałości
Z "Rycerza Niepokalanej". 
Z Niepokalaną przez życie
Jérôme Bourbon.
"Rivarol".
 
Pięćdziesiąt lat "nowej mszy": półwiecze kataklizmu PDF )
Ks. Piotr Semenenko CR
. 
Credo. Chrześcijańskie prawdy wiary. O Kościele PDF )
Ks. Jan Galicz SI
. 
Kazanie na uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego. Pomniki chwały i królestwa Jezusa Chrystusa po Jego chwalebnym Zmartwychwstaniu PDF )
Abp Romuald Jałbrzykowski. 
Rozważania o Męce Pańskiej
Bp Donald J. Sanborn
.
 
Judaizm przeciw chrześcijaństwu PDF )

(31, 24 i 14 marca 2019)

Bp Mark A. Pivarunas CMRI
. Pięćdziesiąt lat "Nowej Mszy" w modernistycznym Neokościele PDF )
"Biblioteka Religijna". 
Większy Katechizm rzymsko-katolicki Archidiecezji Lwowskiej obrządku łacińskiego
Ks. Jan Berthier, Założyciel XX. Misjonarzy Św. Rodziny. 
Książka dla dzieci
Ks. Zygmunt Golian
.
 
Hieronim Savonarola i Florencja w drugiej połowie XV wieku PDF )
Bp Donald J. Sanborn
. 
Herezja i bluźnierstwo Bergoglio: "Bóg pragnie pluralizmu religii" PDF )

(28, 23 i 18 lutego 2019)
Bp Donald J. Sanborn
. Umierająca religia Novus Ordo PDF )
Bp Karol Ludwik Gay, Sufragan Diecezji Poitiers. 
Wykład tajemnic Różańca świętego
Richardo (Wielka Brytania)
. 
Neo-Bractwo (FSSPX) Fellaya-Pagliarani uznaje obecnie biskupów Novus Ordo za prawowitych i wymusza na rodzicach dzieci ze szkół Bractwa, by modlić się za nich jako za "kapłanów i pasterzy" PDF )

(31 i 13 stycznia 2019)

Ks. Stanisław Bartynowski SI
. Konferencja o Wszechpośrednictwie Najświętszej Maryi Panny PDF )
Ks. Józef Pachucki SI
. 
Kazanie na Oczyszczenie Najświętszej Maryi Panny PDF )
"Traditio"
. 
Czytelnik pyta: "Wychowałem się w Novus Ordo. Czy jestem prawdziwym katolikiem?" PDF )
Ks. Ignacy Domagalski
. 
Papieska władza duchowna nad światem gwarantem wolności rządów i ludów PDF )
Ks. Józef Stagraczyński
. 
Cechy Kościoła PDF )