Alpy
Św. Pius X, PapieżBeatissima Virgo Maria. Dominare nostri Tu et Filius.Ultra montesHerb zakonu Kartuzów. Stat Crux dum volvitur orbisPapież Pius XII

W obronie papiestwa i nieomylności Kościoła rzymskiego


LATINITAS | MARIOLOGIA | MSZA ŚW. I KAZANIA | KSIĄŻKI W DJVU | ARTYKUŁY I KSIĄŻKI W PDF | CYTATY ULTRA MONTES | "Pod sztandarem Niepokalanej"
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
MODLITWY I MEDYTACJE  |  PISMO ŚWIĘTE  |  OJCOWIE KOŚCIOŁA  |  ŚW. TOMASZ Z AKWINU  |  KATECHIZMY KATOLICKIE  |  HERETYCY I APOSTACI
WYZNANIE WIARY  |  DLA KATOLIKÓW RZYMSKICH  |  DEKLARACJA DOKTRYNALNA

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
Habentes ergo pontificem magnum, qui penetravit caelos, Iesum Filium Dei, teneamus confessionem.
Mając tedy wielkiego arcykapłana, który przeniknął niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmyż przy wierze.
(Hebr. IV, 14)
 


"Ecclesia universalis non potest errare, quia a Spiritu Sancto gubernatur, qui est Spiritus veritatis; hoc enim promisit Dominus discipulis,
Ioan. 16, 13, dicens:
«Cum venerit ille Spiritus veritatis, docebit vos omnem veritatem»". (S. Thomas Aquinas, Summa theologica, II-II, q. 1, a. 9)

-------------------

"Kościół powszechny nie może błądzić, bo jest rządzony Duchem Świętym, który jest Duchem Prawdy; obiecał to przecież Pan uczniom,
mówiąc (Jan. 16, 13): «Gdy przyjdzie ów Duch Prawdy, nauczy was wszelkiej prawdy»". (Św. Tomasz z Akwinu, Suma teologiczna, 2-2, q. 1, a. 9)

"Pod sztandarem Niepokalanej". Czasopismo rzymskokatolickie. Nr 121. Maj 2020 (nowość)

"The Reign of Mary". No. 175. Winter 2020 (nowość)

"Beiträge". Nr. 151. April-Mai 2020 (nowość)

"Adsum". April 2020 (nowość)

Ks. Jakub Wujek SI, Bp Władysław Krynicki. Krótkie nauki homiletyczne na: 1. Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego 2.  Niedzielę szóstą po Wielkanocy ( PDF )

Ks. Franciszek Proschwitzer. Matka Boska w roku kościelnym. Nabożeństwo majowe w 32 rozmyślaniach

Ks. Zygmunt Golian. Konferencje majowe. Rozmyślania na każdy dzień maja ( PDF )

Z "Rycerza Niepokalanej". Z Niepokalaną przez życie

Ks. dr Jan Ciemniewski. Odrodzenie z Ducha Świętego ( PDF )

Ks. Franciszek Bączkowicz CM. Posty obowiązujące ( PDF ) - Wigilia Zielonych Świąt - post ścisły!

O. Maurycy Meschler SIDar Zielonych Świąt. Rozmyślania o Duchu Świętym 1. Modlitwa PDF ) 2. Urząd nauczycielski w Kościele ( PDF )

Bp Mark A. Pivarunas CMRI. Nieomylne nauczanie papieża Piusa XII i Jego świątobliwych poprzedników potępia błędy i herezje Vaticanum II PDF )


NOWE ARTYKUŁY I KSIĄŻKI W FORMACIE PDF:

Ks. Marian Morawski SI. "Wyznania" liberała HTM ) (nowość)

Bp Michał Nowodworski. Stanowisko Szekspira wobec Kościoła HTM ) (nowość)

"Traditio". Hutton Gibson, dozgonny obrońca tradycyjnej wiary katolickiej umiera w wieku 101 lat, przyjąwszy sakrament ostatniego namaszczenia prawdziwego Kościoła katolickiego HTM ) (nowość)

Ks. Ernest Jouin. Papiestwo i masoneria HTM ) (nowość)

Ks. Kevin VaillancourtObchody "Roku Wiary" a destrukcja życia liturgicznego HTM ) (nowość)

Św. Jan Chryzostom Biskup, Doktor Kościoła. O strzeżeniu się fałszywych proroków HTM ) (nowość)

Ks. Benedict Hughes CMRIPożegnalne słowa do swoich kapłanów. O spuściźnie Benedykta XVI HTM ) (nowość)

Ks. Dr Fryderyk Klimke SI. Religia i poznanie HTM ) (nowość)

Biskup Władysław Krynicki. Modernizm HTM ) (nowość)

"Traditio". W pięćdziesiątą rocznicę promowanego przez ruch New Age "Dnia Ziemi" Franciszek-Bergoglio wzywa pogańską boginię przyrody do wybaczenia grzechów HTM ) (nowość)

Ks. Rama P. Coomaraswamy. Bramy piekielne nie zwyciężą Kościoła HTM ) (nowość)

"Traditio". Duchowny neokościoła publicznie odmawia ślubowania posłuszeństwa marksistowsko-modernistycznemu Franciszkowi-Bergoglio i jego "fałszywemu kościołowi" HTM ) (nowość)

"Foro Católico". Relacja hiszpańskiej żydówki na temat tajnej historii Opus Judei HTM ) (nowość)

Ks. Benedict Hughes CMRI. Największa ozdoba katolickiego kapłaństwa HTM ) (nowość)

Ks. Józef Stanisław Adamski SI. Doktor Anielski HTM ) (nowość)

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

OSTATNIO DODANE TEKSTY (19, 9 MAJA; 28, 18, 9 KWIETNIA; 27, 23, 12, 3 MARCA; 29, 22, 15 LUTEGO; 31, 12, 3 STYCZNIA 2020; 28, 14 i 3 GRUDNIA 2019)

"Traditio". Hutton Gibson, dozgonny obrońca tradycyjnej wiary katolickiej umiera w wieku 101 lat, przyjąwszy sakrament ostatniego namaszczenia prawdziwego Kościoła katolickiego. PDF ) (Hutton Gibson, ojciec aktora-reżysera Mela Gibsona i dziesięciorga innych dzieci, szczery do bólu tradycyjny katolik, który odrzucił zarówno heretycki neokościół Novus Ordo, jak i Bractwo Św. Piusa X, zmarł (nie na chińskiego wirusa) 11 maja 2020 r., w wieku 101 lat. Urodził się 26 sierpnia 1918 r., trzy miesiące przed podpisaniem zawieszenia broni kończącego I wojnę światową. Sam był weteranem II wojny światowej, służąc w oddziałach amerykańskich marines w bitwie pod Guadalcanal przeciwko japońskiemu imperium... Dla sprawy tradycyjnego katolicyzmu, którą energicznie rozwijał przez całe swoje długie życie, Hutton Gibson założył Alliance for Catholic Tradition [Przymierze na rzecz Tradycji Katolickiej], napisał sześć książek i wydawał tradycyjny miesięcznik katolicki "The War is Now!" ["Teraz jest wojna!"]. Odrzucił heretyckich posoborowych neopapieży jako nieważnych i niebyłych. Hutton Gibson opublikował sześć książek i jeden materiał wideo, w których demaskował nieważność neokościoła Novus Ordo, założonego 21 listopada 1964 r. na antysoborze Vaticanum II) (nowość)

Ks. Dr Fryderyk Klimke SI. Religia i poznanie. PDF ) (Niewątpliwie życie religijne byłoby w naszych czasach inne aniżeli jest, byłoby pełniejsze, świeższe, obfitsze w owoce, gdyby nasze poznanie religijne było głębsze i dokładniejsze. Właśnie wskutek braku dokładnej znajomości religii pojęcia nasze religijne są często zupełnie fałszywe, a nawet sprzeczne lub śmieszne. Nic więc dziwnego, że takie pojęcia dodatniego wpływu na życie nasze wywierać nie zdołają. Lecz na próżno wmawiamy w siebie, że nasze życie religijne na nowo rozkwitnie, skoro tylko od niepotrzebnych a przestarzałych pojęć zwrócimy się do woli, uczucia lub czynu. Zamęt będzie tylko większy jeszcze. We wszystkich naukach posuwamy się naprzód potężnymi krokami; zadaniem naszym jest, by i nasze wykształcenie religijne stało na wysokości czasu i dzisiejszych wymagań. Czy więc uczucie, wola, czyn nic nie znaczy w religii? Owszem, dobra wola i czyn praktyczny znaczą tyle, że samo poznanie choćby najgłębsze do zbawienia naszego się nie przyczyni. Chrystus Pan jest najdoskonalszym ideałem religii, ponieważ "jest prawdą i żywotem", ponieważ istotna prawda drugiej osoby Bożej przeniknęła w inne zupełnie życie natury ludzkiej. Tylko w Chrystusie Bóstwo było w zupełności doznaniem, immanencją. Lecz od czasów Boskiego Mistrza jest zgodność poznania i uczucia, ducha i serca, mądrości i mistyki znamieniem prawdziwych uczniów Chrystusowych. Przy świetle prawdy rozpala się pochodnia woli, uczucia, zapału religijnego. Uczeń miłości jest zarazem głębokim ewangelistą Logosu. Apostoł narodów doznaje tajemniczych uniesień religijnych, lecz na silnym fundamencie wzniosłej spekulacji. Święty Augustyn umiał naprzód zwalić mur przesądów i dojść do jasnego poznania prawdy; potem dopiero był zdolny głęboką naukę łączyć z mistycznymi zachwytami i wielkimi czynami. Zawsze i wszędzie, w dziedzinie natury tak samo jak w świecie nadprzyrodzonym, rozum postępuje naprzód z zapaloną pochodnią. Za nim idzie wola; następnie łaska otwiera świątynię; a gdy zabłąkany człowiek wstęp do niej znajdzie, wtedy dopiero rozlegają się w pełnych, dźwięcznych akordach uczucia, szczęścia, zachwytu i zapału. Tylko gdy poznanie przoduje, religia stoi na silnych podstawach i zatrzyma swój od Boga nadany kierunek nawet wśród największych burz i przewrotów uczuciowych. Tak więc filozofia katolicka ze swoją teorią poznania stoi w obronie godności ludzkiego umysłu, w obronie wszelkiej nauki, w obronie prawdziwej religii. Religia bez podkładu poznawczego jest czczym uczuciem bez treści, jakby pustą łupiną, jest lśniącym może gmachem lecz stojącym na lotnym piasku. Toteż nic dziwnego, że w niejednej duszy wcześniej czy później rozpada się w gruzy. Centrum religii jest pojęcie Boga. Zdrowe pojęcie Boga rodzi zdrowe pojęcie religii) (nowość)

Johann Peter SilbertŻywot Najświętszej Maryi Panny Bogarodzicy (uzupełniono)

Johann Peter SilbertŻywot Najświętszej Maryi... Księga trzecia. §. IV. Pobyt Najświętszej Panny w Hebron. (O jak miłą i łagodną, jak prawdziwą i nierozerwaną jest owa święta przyjaźń, która mocnym węzłem Boskiej miłości jest zawiązana! Często w czasie pobytu Najświętszej Panny rozmawiały te dwie święte Panie o Boskich tajemnicach; a coraz jaśniej i dokładniej poznawała Elżbieta z mowy swej świętej siostrzenicy, jak nadzwyczajne łaski odebrała od Boga. Zdumiewała się nad niebieską mądrością, która się we wszystkich Jej słowach przebijała, a z każdym dniem wzrastało jej uszanowanie i podziwienie. Święta miłość jest zawsze usłużną i czynną jako ogień, gdy sobie właściwy żywioł wynajdzie. Lecz jeśli ten duchowny ogień nie ma żadnego paliwa, to sobie go sam szuka. Mądra ta nauczycielka dusz świątobliwych prowadzi je do wielu wynalazków, do cnót rzadkich, cnót wymyślnych, i nie daje im nigdy próżnować) (nowość)

Johann Peter SilbertŻywot Najświętszej Maryi... Księga trzecia. §. V. Przykre doświadczenie Najświętszej Panny i Jej przedziwne zaufanie w Bogu. (Maryja powróciwszy nazad do swego rodzinnego ustronia, oddała się znowu swoim skromnym zatrudnieniom domowym, oddała się modlitwie, której nigdy nie opuszczała, i czytaniu Pisma świętego. Zajmowała się także pracą na wzór ziemskiego anioła na tym tu świecie, albowiem wszystkie Jej myśli i roboty dążyły jedynie ku niebu. Wszelako nie na darmo dał Jej Najwyższy tak wielką pełność łask; potrzeba więc było z nimi współpracować, i teraz to właśnie czekało na Nią najprzykrzejsze doświadczenie w całym Jej życiu; doświadczenie, w którym wszystkie swoje odważne cnoty wiary, nadziei, miłości, pokory, cierpliwości i wewnętrznego pokoju wśród najprzykrzejszego utrapienia miała wykonywać, aby w nim nie uległa i zwyciężoną nie została) (nowość)

Ks. Michał Ignacy Wichert. Nauki katechizmowe o Składzie Apostolskim, Przykazaniach Boskich i Kościelnych, o Modlitwie Pańskiej i Sakramentach (uzupełniono)

Ks. Michał Ignacy Wichert. Nauki katechizmowe... O zabójstwie właściwym. (Często bardzo grzeszą ludzie przeciw temu przykazaniu co do zabójstwa drugiego, a przecież każdy śmiało mówi: Nie zabiłem nikogo. Słuchajcie tylko pilnie wszyscy, a obaczycie, iż niejeden z was, który się dalekim od tego grzechu być sądzi, sprawiedliwie winnym być onego uzna się. Zważcie tylko pilnie i przypomnijcie sobie, ileście razy pijanymi będąc zabić chcieli drugiego, albo przynajmniej srogą ranę zadać żądaliście mu, ale że ten usunął się od strzelenia i cięcia waszego, już tedy macie się za niewinnych, żeście rzeczą samą nie zabili, i już to u was grzechem nie jest? Ale wielce mylicie się, bo sama wola szczera w każdym grzechu stanie za uczynek według zdania wszystkich ludzi, a tym bardziej u Boga, któremu są jawne wszystkie skrytości i myśli nasze najtajemniejsze otwarte) (nowość)

Sac. Petrus Ludovicus Danes. Institutiones Doctrinae Christianae, sive Catechismus ad usum seminariorum (uzupełniono)

Sac. Petrus Ludovicus Danes. Institutiones Doctrinae Christianae... Pars I. Sectio II. Caput X. De Examine conscientiae, ubi de peccatorum distinctione et circumstantiis. (QUAESTIO. 1. Quare ad hoc sacramentum rite suscipiendum opus est examine conscientiae? R. Quia de peccatis omnibus mortalibus sincerus animi dolor eliciendus est, omniaque singulatim in confessione exprimenda sunt, ut absolutionis beneficium percipi possit. Q. 2. Quale et quantum esse debet istud conscientiae examen? R. Pro varia qualitate et conditione personarum, majus esse debet aut minus. Quilibet salutis suae non omnino incurius, in hoc tanti momenti negotio, tantam saltem diligentiam adhibere sataget, quantam solet in rebus temporalibus majoris momenti, animo revolvens loca, tempora et occasiones, in quibus Deum offendisse, et graviter deliquisse potuit. Inquirendum et in peccatorum radices, ut imposterum amputentur. Animadvertendae etiam peccatorum circumstantiae, quippe quae peccati gravitatem augere possunt atque minuere. Caeterum ut illa sui discussio commode fiat dum confitendum est, nihil utilius nihilque consultius est, quam in fine cujusque diei ad examen revocare, quidquid eo die, opere, verbo, et cogitatione patratum est. Quae res id insuper utilitatis habet, quod a peccando plurimum retrahat, pravosque habitus sensim emendet. Q. 3. Cum circa peccata examen instituendum sit, quid generatim est peccatum? R. Est legis sive divinae sive humanae libera praevaricatio. Quod cum graviter fieri possit et leviter, hinc duplex peccatum distinguitur, mortale et veniale) (nowość)

"Traditio". W pięćdziesiątą rocznicę promowanego przez ruch New Age "Dnia Ziemi" Franciszek-Bergoglio wzywa pogańską boginię przyrody do wybaczenia grzechów. PDF ) (Wierni katolicy! Franciszek-Bergoglio nie przestaje się demaskować jako poganin, komunista i członek ruchu New Age oraz czciciel bogini Pachamama. Grzechy, które go urażają, to jego własne wydumane "grzechy ekologiczne", a nie grzechy obrażające Boga, które sam publicznie popełnia, takie jak: herezja, świętokradztwo, bałwochwalstwo i apostazja. Ochrona przyrody jest działaniem rozsądnym i zgodnym z biblijnym i katolickim nauczaniem. "Ekologizm" to pogański, lewicowy ruch polityczny, który z użyciem przemocy oddaje cześć naturze jako swej najwyższej bogini) (nowość)

Ks. Marian Morawski SI. Filozofia i jej zadanie (uzupełniono)

Ks. Marian Morawski SI. Filozofia... Empiryzm w naszym wieku. - Rozwój historyczny nowoczesnego materializmu. - Materializm dogmatyczny i system Hartmana. (Empiryzm zgodny z ideą i empiryzm materialistyczny. – Początek nowożytnego materializmu, sensualizm – materialiści przeszłego wieku – charakter ich teorii – wpływ Kanta – Feuerbach i przejście do dzisiejszego materializmu. – Powody nadzwyczajnego rozkrzewienia tego kierunku w naszym wieku – materializm dogmatyczny i materializm sceptyczny. – Doktryny kierunku dogmatycznego: o myśli i duszy ludzkiej – o początku człowieka i rodzajów żyjących – o powstaniu życia – o początku świata. – Uwieńczenie tych doktryn w filozofii Hartmana) (nowość)

"Traditio". Duchowny neokościoła publicznie odmawia ślubowania posłuszeństwa marksistowsko-modernistycznemu Franciszkowi-Bergoglio i jego "fałszywemu kościołowi". PDF ) (Sycylijski prezbiter Alessandro Minutella publicznie odmówił złożenia przysięgi posłuszeństwa Franciszkowi-Bergoglio, który to – jak twierdzi neoprezbiter – ustanowił "fałszywy kościół". Minutella wypowiedział wojnę Bergoglio, wzywając neokatolików, by "stawili opór" Bergoglio i bronili "prawdziwego Kościoła". Jego neoparafia popiera Minutellę i odrzuca Bergoglio za to, że "zbliżył się zanadto do luteranizmu") (nowość)

"Foro Católico". Relacja hiszpańskiej żydówki na temat tajnej historii Opus Judei. PDF ) (Poniższy komentarz nadesłała pewna praktykująca niegdyś kabałę współpracowniczka żydowskiego pochodzenia, która przez lata przedstawiała się jako katoliczka, jednak ostatecznie postanowiła wykorzystać swoją tajną tożsamość, aby wskazać i objaśnić niektóre praktyki kabalistów, którzy przez wieki przenikali do Kościoła katolickiego, a obecnie są w soborowym neokościele. W tym przypadku ujawnia nieco wiadomości rozpowszechnianych na temat założyciela Opus Dei marrana José María Escriv(b)a de Balaguer y Albás i przedstawia nam to z żydowskiego punktu widzenia) (nowość)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot Pana naszego Jezusa Chrystusa w pobożnych rozmyślaniach zawarty (uzupełniono)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot... Ukrzyżowanie. (Gdy tedy Pan Jezus wiedziony od bezbożników przybył na Kalwarię, na miejsce zarażone najobrzydliwszą wonią trupów które tam składano, patrz jak tam na wszystkie strony, krzątają się Jego niegodziwi oprawcy. I na to zwróć całą uwagę twoją; wyobraź sobie wszystko jakbyś temu obecną była, a pilnie zastanawiaj się nad każdym czynem, nad każdym słowem Zbawiciela. Widzisz tedy jak oto jedni obsadzają krzyż w ziemi; drudzy przygotowują gwoździe i młotki; ci szukają drabiny, tamci dają rozkazy co i jak ma być wykonane, gdy przez ten czas kilku odziera Jezusa z odzienia, albowiem znowu Go z szat ogołacają. Już to więc po raz trzeci staje Zbawiciel obnażony przed ludem; a tą razą takowe zdjęcie z Niego odzienia, wielkie Mu cierpienia zadało, gdyż suknia spodnia przywarła była do ran w ubiczowaniu odniesionych, od których oddzierając ją gwałtownie, rozogniono je i odnowiono. I wtedy to przenajświętsza Panna, po raz pierwszy odkąd Pan Jezus pojmany został, ujrzała Go z bliska i przypatrzyć się Mu mogła. O! cóż za boleść przeszyła Jej serce!) (nowość)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot... Siedem słów Chrystusa na krzyżu. (Lecz Zbawiciel na krzyżu rozpięty, aż do oddania ducha Bogu, nie pozostawał bezczynnym: to przykładem, to słowem, dawał nam najpotrzebniejsze nauki. W tym celu przemówił wtedy razy siedem, jak to w Ewangelii znajduje się spisane, i to nazywamy Siedmiu słowami Pańskimi na krzyżu. Pierwszym było to co wyrzekł w samej chwili ukrzyżowania, gdy modlił się za Swoich krzyżowników, mówiąc: Ojcze! odpuść im, boć nie wiedzą co czynią. A były to wyrazy objawiające wielką cierpliwość i wielką miłość, a także niewymowne miłosierdzie. Drugim słowem było to co powiedział do Matki: Niewiasto, oto Syn Twój, a do Jana: Oto Matka Twoja. Zaś dlatego nie nazwał Ją matką, żeby przez to boleści Jej macierzyńskiego serca nie zwiększał. Trzecim było przemówienie do Łotra pokutującego: Dziś ze Mną będziesz w raju) (nowość)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot... O przeszyciu boku Chrystusowego. (Siedzą tedy pod krzyżem błogosławiona Pani nasza przenajświętsza Maryja Panna, a obok Niej Maria Salome, Maria Jakubowa, Jan i Magdalena, i nie spuszczają oczu z Pana Jezusa wiszącego pomiędzy dwoma łotrami, obnażonego, skatowanego, nieżywego, i od wszystkich opuszczonego. Aż oto patrzą, a od strony miasta zbliża się do nich kilku żołnierzy uzbrojonych, którzy wysłani byli dla połamania goleni ukrzyżowanych, dobicia ich i pogrzebania, żeby ciała uprzątnąć z krzyżów, przed nadchodzącym dniem wielkiego Szabatu. Wtedy przenajświętsza Panna i ci którzy przy Niej byli, podnoszą się, przypatrują, i widzą ich przystępujących do krzyżów; a chociaż nie domyślali się o co idzie, wielką obawą, smutkiem i przerażeniem zostają przejęci. Lecz najbardziej zatrwożyło to przenajświętszą Pannę, która nie wiedząc co począć, zwraca się do Syna chociaż już nieżyjącego, i powiada: "Synu najdroższy, po co oni tu przychodzą? cóż jeszcze z Tobą chcą zrobić; czyż Cię już nie zamordowali? Synu Mój, sądziłam że już dość napastwili się nad Tobą; lecz jak widzę, jeszcze i na nieżywego się rzucą. Synu Mój, cóż ja biedna pocznę, kiedy i od śmierci uratować Cię nie mogłam; ale bądź co bądź, nie odstąpię od stóp krzyża Twojego. Synu Mój, poproś Ojca by tych przybyszów miłosierdziem ku Tobie natchnął, a Ja z Mojej strony co będzie możliwym uczynię". Poczym, wszystko pięcioro płacząc zbliżyli się do krzyża i do niego się przytulili. Tymczasem żołnierze przystąpili z wściekłością i hałasem wielkim, a widząc że obaj łotrzy żyli jeszcze, pogruchotali im golenie, dobili ich, zdjęli z pośpiechem z krzyżów, i co prędzej w dół, już na to przygotowany, zakopali) (nowość)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes Vitae Christi (uzupełniono)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes... Meditatio passionis Christi hora sexta. (Cum ergo Dominus Jesus ductu impiorum ad Calvariae locum foetidum pervenit, conspicere potes operarios malos undique nequiter operari. His autem toto mentis intuitu te praesentem exhibeas, et intuere diligenter cuncta, quae sunt contra Dominum tuum, et quae dicuntur et fiunt ab ipso atque per ipsum. Videas ergo oculis mentis alios figere crucem in terram, alios parare clavos et martellos, alios parare scalam et alia instrumenta, alios ordinare quidquid facere debeant, et alios ipsum spoliare. Spoliatur etiam, et nudus est nunc tertia vice coram tota multitudine, renovantur fracturae per pannos carni applicatos. Nunc primo mater conspicit filium suum sic captum, et aptatum dolore mortis affligi. Tristatur etiam supra modum...) (nowość)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes... Meditatio passionis Domini hora nona. (Dominus autem in cruce pendens usque ad exitum spiritus non fuit otiosus, sed faciebat et docebat utilia pro nobis. Unde dixit septem verba, quae scripta reperiuntur in Evangelio. Primum fuit in ipso crucifixionis actu, cum oravit pro suis crucifixoribus, dicens: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt. Quod verbum magnae patientiae magnique amoris indicium praestat, et etiam fuit indicibilis charitatis. Secundum fuit ad matrem, cum dixit: Mulier, ecce filius tuus, et ad Joannem: Ecce Mater tua. Non vocavit eam matrem, ne prae amoris vehementis teneritudine amplius ipsa doleret. Tertium fuit ad latronem poenitentem, cum dixit: Hodie mecum eris in Paradiso) (nowość)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes... De apertione lateris Christi. (Commorantibus ergo et sedentibus reverenda Domina nostra Maria, atque Joanne, Magdalena et sororibus matris Domini ab una parte prope crucem, et aspicientibus quasi sine intermissione Dominum Jesum pendentem sic in cruce inter latrones, sic nudum, sic afflictum, sic mortuum, sic et ab omnibus derelictum; ecce armati multi veniebant a civitate versus eos, qui mittebantur ut ipsis crucifixis crura frangerent, occiderent eos, ac sepelirent, ne corpora in cruce pendentia in magno die sabbati remanerent. Tunc Domina et omnes surgunt, et aspiciunt, et vident eos, et nesciunt quid hoc esse possit; renovatur dolor, et timor, et tremor crescit. Multum quidem Domina timet, et nescit quid faciat, et vertens se ad filium mortuum dixit: Fili mi dilectissime, quare redeunt isti? quid facere amplius tibi volunt? Nonne te occiderunt? Fili mi, putabam eos satiatos esse de te; sed, ut video, adhuc te mortuum persequuntur. Fili mi, nescio quid faciam. Te defendere a morte non potui; sed veniam, et stabo juxta crucem tuam ad pedes tuos. Fili mi, roga Patrem tuum, ut eos tibi placabiles faciat: ego autem quod potero faciam. Et omnes tunc quinque flentes iverunt, et apposuerunt se ante crucem Domini Jesu. Appropinquant autem illi cum furore et strepitu magno, et videntes latrones adhuc vivere, frangunt eis crura, et ipsos occidunt, et deponunt, et in aliquam fossam velociter illos projiciunt) (nowość)

Ks. Benedict Hughes CMRI. Największa ozdoba katolickiego kapłaństwa. PDF ) ("Święte dziewictwo i doskonała czystość, poświęcone służbie Bożej zaliczają się bez wątpienia do najcenniejszych skarbów, które Założyciel Kościoła dziedzictwem zostawił dla utworzonej przez siebie społeczności". Tymi słowami, Jego Świątobliwości, Papieża Piusa XII, rozpoczyna się jego encyklika z 1954 roku Sacra Virginitas. Stan całkowitego i dożywotniego dziewictwa, albo celibat, był nieznany przed Chrystusem, nawet wśród narodu wybranego Starego Testamentu. Jak zwraca na to uwagę Papież, nawet u pogan, którzy go praktykowali – jak np. u Rzymian z ich Westalkami – był to tylko stan tymczasowy. Ale ten piękny kwiat, zaszczepiony przez Chrystusa jako rada ewangeliczna ["Kto może pojąć, niech pojmuje" (Mt. 19, 12)] zaczął rozkwitać i szybko się rozprzestrzeniać wraz z głoszeniem Ewangelii. Stał się on tak wyróżniającym znakiem, że Kościół katolicki jest uznany i szanowany przez niekatolików ze względu na celibat swojego duchowieństwa i zakonników. Nawet wiele amerykańskich plemion indiańskich odrzuciło protestanckich misjonarzy, ponieważ mieli żony, woląc zamiast tego bezżenne "czarne suknie") (nowość)

Ks. Maciej Józef Scheeben, O. Euzebiusz Nieremberg SI. Uwielbienia łaski Bożej (uzupełniono)

Ks. Maciej Józef Scheeben, O. Euzebiusz Nieremberg SI. Uwielbienia... IV. 8. Z łaską otrzymujemy siedem darów Ducha Świętego, które wprowadzają ze sobą osiem błogosławieństw Chrystusowych i owoce Ducha Świętego. (Dar mądrości odpowiada miłości nadprzyrodzonej; albowiem mądrość według nauki Teologów, jest owym przyjemnym poznaniem dobra najwyższego, dozwalającym nam kosztować jego rozkoszy i słodkości Boskiej, a wskutek tego rozpalającym i rozniecającym w nas miłość Bożą. Dar rozumu objaśnia wiarę i rozszerza w niej tak jasne światło, iż już w tym życiu odczuwamy przedsmak przyszłego oglądania Boga twarzą w twarz; ten dar naucza nas zrozumienia tajemnic, w które wierzymy i dozwala nam się tak zagłębiać w ich przepaściach, jakbyśmy je oczyma doskonale widzieli, dar ten ukazuje nam Boską prawdę w coraz jaśniejszym świetle i doprowadza nas do tego, iż się z nią łączymy coraz mocniej i silniej. Dar rady wspiera cnotę nadziei. Duch Święty przez ten dar zbliża się do nas jako Doradca, i Pocieszyciel najlepszy i najprawdziwszy, jak to już sam Zbawiciel zapowiedział; Duch Święty doradza nam, abyśmy pożądali i pragnęli dóbr wiecznych i niebieskich i według słów Apostola św. "prosi za nami wzdychaniem niewymownym" (Rzym. VIII, 26). On doradza nam dalej, jak mamy zaufać Bogu niezmiennie i stale i Jego samego jako zadatek i rękojmię nadziei naszej silnie objąć i zachować na zawsze. Dar mocy wspomaga i ożywia cnotę męstwa i cierpliwości, aby nie upadła nawet wśród niebezpieczeństw największych. Dar ten dodaje nam odwagi, abyśmy podejmowali z miłości ku Bogu dzieła coraz większe i trudniejsze, następnie, abyśmy się nie opuszczali w szlachetnych dążeniach, a wreszcie abyśmy nie popadli w małoduszność. Dar umiejętności łączy się z cnotą roztropności i użycza jej większej jasności i pewności w sądach odnośnie do tego, co mamy czynić, a czego mamy zaniechać. Dar ten jest instynktem Ducha Świętego dziwnie pewnym i świętym, przez który On sam stanowczo i niewątpliwie nam oznajmia, gdzie wszystkie inne środki zwykłej roztropności już się wyczerpały, czego Bóg domaga się od nas. Dar pobożności wydoskonala w nas cnotę sprawiedliwości tak względem Boga jak i względem bliźniego. Dar ten czyni wolę naszą łagodną, pobożną, powolną na wszelkie wymagania sprawiedliwości, abyśmy im odpowiadali nie tylko tak, jak tego surowość prawa żąda, ale także abyśmy oddawali z poddaniem się najzupełniejszym i z miłością szczerą Bogu i bliźniemu to, co im się należy. Dar bojaźni wreszcie wzmacnia cnotę wstrzemięźliwości. Dar ten wlewa do serca naszego bojaźń świętą przed nieskończonym majestatem Bożym, i głębokie przeświadczenie o nędzy i nicości naszej i sprawia, iż nie wynosimy się dumnie ponad miarę nam zakreśloną; ten dar poskramia i uśmierza w nas bodziec pożądliwości, jeżeli tylko bojaźń Pańska, według słów Psalmisty, przenika nasze ciało i nie dozwala mu przekraczać granic karności i skromności świętej przez cnotę nam wytkniętych) (nowość)

Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, totius Summae Theologicae Conclusiones (uzupełniono)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De subjecto originalis peccati. (Utrum peccatum originale per prius inficiat voluntatem quam alias potentias. Co. – Peccatum originale, secundum eam quam ad actum habet inclinationem consideratum, immediate post essentiam animae, quae primum ejus est subjectum, voluntatem respicit) (nowość)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De causa peccati, secundum quod unum peccatum alterius peccati causa est. (Utrum superbia sit initium omnis peccati. Co. – Quoniam inordinate se homo ad temporalia convertens, semper singularem quamdam perfectionem et excellentiam tanquam finem desiderat, recte ex hac parte superbia, qua inordinatus est propriae excellentiae appetitus, initium omnis peccati ponitur) (nowość)

Ks. Józef Stanisław Adamski SI. Doktor Anielski. PDF ) (Walczący nasz Anioł, św. Tomasz, wykonywa jeszcze funkcje Anioła Stróża w dziedzinie umiejętności. Marcin Bucer mawiał: "Znieście Tomasza, a ja się podejmuję obalić Kościół". Jest to przesada. Kościół wszystkimi się posługuje, ale ostatecznie nikogo nie potrzebuje, by istniał. Wszelako przyznać musimy, że Doktor Anielski swą powagą chroni teologię od błędu, zatem Kościołowi oszczędza zaburzeń rewolucji, jakie błędy wywołują. Jego geniusz, to jak ta latarnia morska, co ostrzega przed szkopułami żeglujących po rozległym umiejętności oceanie. Wiemy, jakim dziełem zdobył sobie to najwyższe władztwo. W epoce św. Tomasza był pęd do stawiania wielkich katedr i pisania summ dzieł teologicznych. Była to ta sama idea pod dwiema odmiennymi postaciami; boć słusznie powiedziano: nasze katedry to dzieła teologiczne, napisane marmurem; dzieła teologiczne to katedry, dźwignięte pojęciami. Przeszłość wyjaśnia nam tę dążność współczesnych św. Tomaszowi do rozległej syntezy. Od dwunastu wieków byli na świecie doktorowie, co bronili prawd z dnia na dzień, wedle potrzeb chwili, nie troszcząc się o całokształt. Były to ułomki wzniosłe, ale nie wykończone budowle. Materiały leżały gotowe; potrzeba było tylko architekta. Był nim Doktor Anielski. Św. Tomasz zabiera się więc do ujęcia i streszczenia całej pracy i wysiłku pojęć chrześcijańskich od św. Pawła do św. Augustyna i od św. Augustyna do swego czasu. Bierze on wszystko, co znajduje pod ręką, co chrześcijańska tradycja przekazała z faktów i pojęć; – wszystko to kombinuje, podporządkowuje i w harmonijną związuje całość. Za punkt wyjścia obiera rozum, który analizuje, zgłębia; prawdy naturalne wyrównywa i ustawia w majestatyczną kolumnadę, mającą otaczać świątynię; następnie, wnikając do jej wnętrza, ustawia w porządku prawdy objawione, niby tyleż kolumn, opartych o ziemię, by się wznosić ku niebu; w nawy rozumu wprowadza wiew Boży i sprawia, że on krąży i ożywia je i przenika; dźwiga wspaniałą kopułę prawdy, którą podtrzymuje wiara, którą upiększa miłość, którą uwieńcza nadzieja; a tak z rąk tego genialnego architekta wychodzi świątynia, podobna do tych olbrzymich pomników, które budziły i po dziś dzień budzą podziw i zachwyt widzów. Świątynią tą to jego Summa teologiczna. Jego Summa theologiae, zbiór wszelkiej wiedzy, jest po dziś dzień niewyczerpaną mistrzynią nowożytnego świata; ona wytworzyła mistrzów wszystkich następnych wieków. Ustnie Tomasz św. nauczał tylko przez lat dwadzieścia; atoli cały świat katolicki we wszystkich swych wiekach i pokoleniach nie przestaje uznawać się jego uczniem. I po zgonie swoim Doktor Anielski na każdym soborze przemawiać nie przestanie. Na Soborze Trydenckim jego Summa theologiae leżeć będzie otwarta obok Pisma św. jako najpoważniejszy i największy katechizm wiary po Księgach natchnionych. A iluż niewiernych, iluż wrogów Kościoła, czytając tę "Summę", powróciło do prawdy; że tylko jednego wspomnę: kalwinistę Davy, który po przeczytaniu tych kart powrócił na łono Kościoła i stał się słynnym kardynałem Dupperon. Słusznie można do św. Tomasza zastosować słowa, wyrzeczone o Izajaszu: Dałem cię na światłość narodów, byś był zbawieniem aż do kończyn ziemi (Iz. 49, 6)) (nowość)

Bp Karol Ludwik Gay, Sufragan Diecezji Poitiers. Wykład tajemnic Różańca świętego (uzupełniono)

Bp Karol Ludwik Gay, Sufragan Diecezji Poitiers. Wykład tajemnic Różańca św. Część druga (bolesna). Konanie w Ogrójcu. PDF ) (Powody, dla których Jezus tęskni, są w gruncie też same co i powody strachu Jego; tym tylko różne, że tu z innego względu na nie się zapatruje, zaczem i inne na Nim robią wrażenie, i nowego rodzaju katusze Mu sprawują. Czuje w sobie wstręt jakoby nieskończony do przyjęcia tego żywego i ścisłego związku ze złem, na który Go skazuje prawo naszego odkupienia. Wszelkie postacie i kształty złego i nieprawości: bezbożność, i świętokradzkie obrządki, i bałwochwalstwo, i kult szatana; krzywoprzysięstwo, i kłamstwo, i szpetna obłuda, i nienawiści, i okrucieństwa, i mężobójstwa, i wojny niesprawiedliwe, i chciwość nienasycona, i krzywdy wszelkiego rodzaju, i brudne skąpstwo, i nieczystość we wszelkich jej odmianach, i zbytki, i wytworności, i obrzydłości rozpusty ludzkiej, i orgie pijaństwa, i orgie rzezi krwiożerczych, i przeniewierstwa wszelkie, domowe, społeczne, religijne, i wykrzywiania prawa, i nadużycia władzy, i knowania na zgubę dusz, i piekielne roboty herezji i związków tajnych; słowem, wszystko cokolwiek da się wypowiedzieć grzechów człowieczeństwa, i co się wypowiedzieć nie da, wszystko cokolwiek o nich oznajmia historia, i wszystko co się objawi dopiero w dzień sądny: – wszystko to, całe to, rzec by można, piekło świata moralnego, razem, ogromną falą przypada na Jezusa, zewsząd Go zalewa, i ściska, i przenika, i zanurza, i topi. "Ulgnąłem w błocie głębokości" (Ps. 68, 3), mówi w osobie Jego Psalmista. Każda z osobna z tych zbrodni niezliczonych obrzydzeniem Go wstrząsa i przewraca Mu wnętrzności. O Boże, co czuje w sobie Syn Twój, przywalony taką górą zgnilizny i nieczystości, przesiąkły zewnątrz i wewnątrz taką powodzią błota? Takie Go od tych szkaradzieństw porywają nudności, że ludzka natura Jego rada by je zrzucić, jak żołądek zrzuca materie jadowite lub zepsute, które mimowolnie połknął. Ta Męka, której przed chwilą jeszcze łaknął i pragnął, teraz cała się zamieniła Jezusowi w jedną ogromną ckliwość... Lecz poddając się temu tęsknieniu, Jezus potępia i zarazem naprawia grzeszne nasze upojenia, i tyle sromotnych rozkoszy, w jakie nas rzuca na chwilę zaspokojenie pożądliwości naszych. Naprawia niezdrowe upodobania nasze do świata i do odurzających uciech jego; czyni zadość za te zbyt częste w nas uprzykrzenia i wstręty do cnoty, do Ewangelii, do Sakramentów, do obowiązku, do służby Bożej, do samegoż nawet nieba i świętej szczęśliwości jego. Przez zasługi tego tęsknienia swego, zjednywa nam także, nie tylko pociechę i siłę w chwilach gdy ciężkość i zniechęcenie nas nachodzą, ale i szlachetne pożądliwości tego co dobre, zamiłowanie i zapał do przykazań Pańskich, i pragnienie sprawiedliwości, i swobodny wzlot duszy do Boga, i namiętną żądzę spodobania się Jemu, i gorliwość o chwałę Jego, i słodkie uniesienia modlitwy, i ochotną gotowość do poświęcenia siebie, i on skarb niezgłębiony wesela i pociech duchownych, które ile są hołdem drogim i przyjemnym Bogu, tyle też dla nas są skutecznym bodźcem do pracy wewnętrznej) (nowość)

Ks. Dr Fryderyk Klimke SI. Hasła etyczno-religijne monizmu. (Odczyt publiczny, miany 12 marca w Krakowie). PDF ) (Otóż religia jest według monizmu niczym innym jak afirmacją życia. Jest ona wyrazem przekonania, że człowiek ma prawo do bytu, że posiada wartość wewnętrzną, rokującą mu szczęśliwą przyszłość tu na ziemi. W tej religii według monizmu nasza siła, nasza pociecha, nasza potęga, zadatek lepszej przyszłości. I dlatego należy odłączyć tę prawdziwą i właściwą religię od jakiejkolwiek formy wyznania religijnego, od jakiegokolwiek Kościoła, od jakiejkolwiek wiary. Wiara chrześcijańska w życie przyszłe i pozagrobowe, wiara w Boga, wiara w nagrodę lub karę po śmierci jest czczą i pustą łupiną, którą odrzucić należy jako niezgodną już z dzisiejszym postępem naukowym. Jedyną treścią religii, treścią żywotną i prawdziwą jest tylko afirmacja życia. Życie: to najwyższe bóstwo; religia: to kult tego nowego bóstwa, to kult życia i postępu. Grzech: to nie przekroczenie przykazań Bożych lub kościelnych; grzechem jest wszystko to i tylko to, co tej afirmacji życia się sprzeciwia. Oto religia w najszlachetniejszym tego słowa znaczeniu; tak twierdzi monizm. W tej religii prawdziwym i jedynym objawieniem jest to jasne i świadome przekonanie o swoim postępie, przekonanie, do którego człowiek dochodzi na podstawie nowożytnej nauki. Jedyną ewangelią jest ewangelia rozwoju i postępu. Królestwem bożym jest urzeczywistnienie tego rozwoju i postępu w naszym życiu... Kto by się otwarcie do tych zasad przyznał, tym samym zrzekłby się wszelkiej przynależności do Kościoła katolickiego. Cały ten ruch antykościelny i antyreligijny jest tylko smutnym dowodem na to, że świat dzisiejszy w bardzo wielu jednostkach zatracił zupełnie zdrowe zrozumienie tego, czym jest religia chrześcijańska tak dla każdej jednostki z osobna, jak dla narodów i społeczeństw. Bez religii chrześcijańskiej, Chrystusowej nie mielibyśmy ani dzisiejszej nauki, ani dzisiejszej kultury. Paweł Deussen, jeden z najwybitniejszych dzisiejszych znawców ludzkiej kultury, który się jednak wcale nie przyznaje do pozytywnego chrześcijaństwa, powiada słusznie na jednym miejscu, że dzisiejszej kultury nie można rozumieć bez Chrystusa i św. Pawła, tak samo jak bez Arystotelesa i Platona. A zatem walka nowożytnego monizmu naturalistycznego przeciwko religii chrześcijańskiej jest walką przeciwko najistotniejszym czynnikom naszej kultury. Lecz jak w ubiegłych stuleciach, tak i w wieku dwudziestym walka ta nie będzie uwieńczona skutkiem. Piętrzące się fale nowożytnego pogaństwa zdołają wprawdzie niejeden kamyczek, chwiejny i luźny, oderwać od skały Piotrowej, lecz skała pozostanie nienaruszona. Toteż najlepszą i najskuteczniejszą bronią, z jaką przeciwko nadciągającemu monizmowi i naturalizmowi walczyć możemy, to pogłębienie znajomości Chrystusowej w sobie i innych, to pełne i konsekwentne życie naprawdę chrześcijańskie. "Jam jest prawdą, drogą i żywotem", powiada Boski Mistrz. Te słowa sprawdzają się nie tylko w życiu prywatnym i chrześcijańskiej pobożności, one się również sprawdzają w życiu społecznym i publicznym, w nauce i sztuce, we wychowaniu i w polityce. Tutaj fundament prawdziwej, trwałej kultury. Kultura monizmu: to pałac wystawowy, który po kilku miesiącach lub latach rozpada się w gruzy) (nowość)

Ks. Dr Alojzy Jougan. Ku czci św. Józefa. PDF ) (Św. Józef jest obok Najświętszej Panny i Bogarodzicy Maryi najbardziej rodzimym i najpowszechniej czczonym Świętym; był bowiem Oblubieńcem Maryi i Żywicielem Chrystusa Pana. W tych obu powołaniach i tytułach zawiera się jego cała chwała. Jak inni Święci w Nowym Zakonie, tak osobliwie św. Józef obierany był w chrześcijaństwie dość często Patronem; jest on patronem stanu rękodzielniczego, umierających, rodziny chrześcijańskiej i Kościoła św. Dla swego wybranego stanowiska i uprzywilejowanego stosunku do Najświętszej Rodziny uchodzi on za wzór i obrońcę rodziny chrześcijańskiej, jako też za Patrona Kościoła św. tj. wielkiej rodziny Bożej zjednoczonego na ziemi chrześcijaństwa. Od dziatwy odbiera on cześć jako żywiciel i opiekun Boskiego Dzieciątka, dla młodzieży jest wzorem dla swej czystości i dziewiczości, dla małżonków ozdobą i przykładem pożycia małżeńskiego. Jako opiekuna i patrona sierót przedstawiają go z Dzieciątkiem Jezus na rękach otoczonego dziatwą, zwracającą ku niemu z ufnością swe oblicza. W skromnym rzemieślniku św. Józefie, niepozornym wobec świata, ale tak wielce uzacnionym wobec Boga, czuje się stan rękodzielniczy wywyższonym i uszlachetnionym. Stąd poszło, że rozliczne zawody pracownicze zdają się ze sobą współubiegać, by oddać się w opiekę tego św. Patrona i wyjednać sobie jego potężne orędownictwo u Boga) (nowość)

"Antimodernist". Bożonarodzeniowy koncert w Watykanie. PDF ) (Aula "Pawła VI" dysponuje miejscami siedzącymi dla 6327 osób, stojących może pomieścić do 25 000, a świąteczny koncert w Watykanie jest znaczącym wydarzeniem w kalendarzu watykańskim. W koncertach występują międzynarodowi muzycy i gwiazdy, a od 1993 roku emitowany jest przez wiele stacji z całego świata. Jest więc coroczną, doniosłą mega imprezą medialną! Wprawdzie Bergoglio osobiście trzymał się z dala od koncertu, ale był przynajmniej na krótko obecny, przy powitaniu. Podczas koncertu – ku zaskoczeniu wszystkich artystów i gości – na scenie pojawiła się amazońska Indianka i wygłosiła zupełnie nie-bożonarodzeniową katechezę na temat naturalistycznej religii Pachamamy, którą natychmiast połączyła z praktycznym zastosowaniem... Na filmiku można faktycznie zobaczyć, jak wszyscy obecni – "prałaci", "biskupi", dziennikarze i cała publiczność – na polecenie kobiety krzyżują ręce na piersi i wykonują wraz z nią opisany, pogański rytuał! Nie do wiary – chciałoby się powiedzieć. Zastanówmy się co by na to powiedziano 70 lub 80 lat temu! Gdyby taki teatr miał miejsce podczas świątecznego koncertu w Watykanie, co by pomyślał przeciętny katolik? Pomyślałby: co za stek bzdur! Czy oni wszyscy poszaleli? Jestem katolikiem i czczę trójjedynego Boga, Stwórcę nieba i ziemi, nie czczę Matki Ziemi... Łatwo sobie wyobrazić, jak się czuli goście, słuchając świątecznego koncertu w wielkiej sali, bez ani jednego krzyża i bez żadnego chrześcijańskiego znaku, za to pod wejrzeniem węża i Bafometa, samego szatana – po tym, jak czule związali się z pogańską boginią i matką kosmosu, ponieważ, jak słyszeliśmy: nasz związek z nią jest stały, tak jak czuje tętno, jak czuje serce. Mimowolnie pojawia się pytanie, dlaczego żaden z gości nie wstał i nie wyszedł? To bardzo proste, ponieważ wszyscy są neopoganami i już nie są katolikami!) (nowość)

O. Marin de Boylesve SI. Papieże pod cezarami rzymskimi. PDF ) (Apostołowie poszli w świat. Piotr im przewodził, on ich rozsyłał, on rozdzielał pomiędzy nich narody; dla siebie zachował stolicę świata. Gdy obok szeregu cezarów rzymskich, książąt państwa pogańskiego, postawimy szereg Papieży, książąt państwa chrześcijańskiego, łatwo i tym sposobem okazać możemy, że założenie królestwa Chrystusowego nie jest faktem czysto ludzkim i postępem tylko naturalnym wytłumaczyć się nie da. Ale wykazując udział Boży w tym wielkim fakcie, nie możemy w nim zaprzeczyć udziału ludzkiego. W Bogu nie ma zazdrości, Bóg jest wielki w stopniu najwyższym. Bogu należy się chwała za Jego dzieło, ale Bóg chce aby każdy miał w niej cząstkę podług swojej miary. Bóg założył Kościół, ale założył go przez ludzi; Bóg zwyciężył świat, ale zwyciężył złych przez dobrych; Bóg przełamał bramy piekielne i pokonał ludzkie sługi szatana, ale do zwycięstwa tego użył ludzi. Jak tedy głównymi instrumentami piekła przeciwko Kościołowi Jezusa Chrystusa byli cezarowie rzymscy, tak znowu głównymi działaczami wpływu Bożego w założeniu tego Kościoła byli Papieże rzymscy) (nowość)

S. Maria Celestyna, benedyktynka od nieustającej adoracji. Najlepsza cząstka. (Życie kontemplacyjne). PDF ) (Gdy dusza zatapiając się w kontemplacji uprzytomni sobie, że miłość Boża bywa wzgardzona przez ludzi i znieważana – wówczas powstają w niej nowe pragnienia. Boleśnie odczuwając wzgardę swego Stwórcy, chce ją niejako unicestwić przez świadome i dobrowolne przyjęcie jej skutków na siebie, czyli przez ekspiację. Ofiaruje się tedy Bogu w łączności z Chrystusem-Ofiarą na wszystkie cierpienia fizyczne i duchowe, by nimi równoważyć niejako ogrom wyrządzonej Mu zniewagi. Uznanie w cierpieniu zadośćuczynienia za obrazę świętości i miłości Bożej – to zasadniczy i istotny akt miłości wynagradzającej. Nic dziwnego, że na wyższych szczeblach mistycznych budzi się w duszy nienasycony głód cierpienia. Znały go dobrze święte kontemplatyczki wszystkich wieków i czasów. "Cierpieć albo umrzeć" – woła św. Teresa z Avila. "Cierpienie jest mym pokarmem na ziemi" mówi św. Joanna de Chantal, a jej córka duchowna, św. Małgorzata Maria pragnie "cierpieć w milczeniu, bez najmniejszej ulgi, pociechy i współczucia". Powszechnie znane zdanie św. Teresy z Lisieux: "Nad wszelkie zachwyty przekładam ofiarę" – zda się mówić to samo. Cierpienia wynagradzające dusz kontemplacyjnych, których pierwszym celem jest zawsze naprawa chwały Bożej, wywierają również swój zbawczy wpływ na świat i ludzi. Wspomnijmy na niezrównany dogmat świętych obcowania – zasługi jednych odbijają się echem łask i błogosławieństw na innych. Wiemy, iż "jeden akt miłości duszy kontemplacyjnej jest cenniejszy w oczach Bożych i więcej przynosi pożytku Kościołowi i duszom niż wszystkie inne dzieła" (św. Jan od Krzyża). Stąd wielka, choć przeważnie zapoznana, użyteczność zakonów kontemplacyjnych dla społeczeństwa) (nowość)

Z "Róży Duchownej". Za przyczyną Maryi. Przykłady opieki Królowej Różańca św. (uzupełniono)

Z "Róży Duchownej". Widzenie. (Pośród legend z czasów św. Dominika znajduje się jedna, która wykazuje moc modlitwy różańcowej. Jeden ze zakonników kartuzów, gorliwy czciciel Królowej Różańca św., zatopiony w modlitwie ujrzał jakby przed sobą wyniosły wspaniały tron, na którym siedział Zbawiciel świata, Pan nasz Jezus Chrystus. Oblicze Jego było gniewne, w podniesionej prawicy widać było ogniste strzały, które zamierzał rzucić na ziemię. Wtem przy tronie staje Najświętsza Panna Marja i powstrzymuje słusznie zagniewaną prawicę Syna, błagalnie mówiąc do Niego: "Synu mój jedyny, miej litość nad grzesznymi ludźmi, daj im jeszcze czas do czynienia godnej pokuty". Lecz Pan odrzekł: "Czyż nie jestem samą sprawiedliwością, dlaczegoż więc mam ustawicznie powstrzymywać bieg jej naturalny? Nieprawość, występek wszędzie wszechwładnie panuje, każda niemal ich chwila, przepełniona li tylko złem". Na to Orędowniczka nasza: "Tak, Tyś Boże mój i Synu mój samą sprawiedliwością, ale i też samym miłosierdziem. A czyż Twoje miłosierdzie nie przewyższa niebios? Nie odmówisz mi łaski dla biednych synów ziemi, bo napisanym jest: Gdy będziesz zagniewanym wspomnisz na miłosierdzie") (nowość)

Ks. Jan Rosiak SI. "Poza Kościołem nie ma zbawienia". PDF ) (Do tych, którym powierzał rządy w Kościele swoim, powiedział Syn Boży: "Jako mię Ojciec posłał, i ja was posyłam" (Jan. 20, 21). I władze swe własne w ich dłonie złożył, i mocy swoich im udzielił, szafarzami swej łaski ich uczynił, naukę swoją w umysłach ich wypisał, ich usta nieomylnością naznaczył, przedstawicielami swymi ich postanowił i własne swe dzieło zbawienia świata im polecił. Nikomu więcej... "Dana mi jest – mówił – wszystka władza na niebie i na ziemi. Idąc tedy na cały świat, nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je... ucząc je chować wszystko, comkolwiek wam przykazał. A oto ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata" (Mt. 28, 18-20). Tylko z wami... Na tych i na innych oświadczeniach Bożych się opierając, rozumiał Kościół Boży zawsze i rozumieć nie przestaje, że jest, w rzeczy samej, przedstawicielem Boga na ziemi, dopełnieniem Jezusa Chrystusa w czasie i w przestrzeni. Jego ciałem mistycznym – Mistycznym Chrystusem. W poczuciu też tego nadprzyrodzonego dostojeństwa, boskich swych uprawnień i zbawczej swej misji – wypełniając rozkazy swego Boga i Założyciela – działał Kościół i przemawiał w imię Boga. Głosił jasno i otwarcie – jako władzę mający – że tylko on jeden (podobnie jak Chrystus) jest bramą Chrystusowej owczarni. Jakżeż mógł inaczej, skoro w głębinach swej świadomości nosi niezłomne i przez Boga zaszczepione przekonanie, że jak jeden jest tylko Chrystus, Syn Boży, tak jeden jest tylko Chrystus Mistyczny; jedna jest Głowa ciała mistycznego, więc jedno ciało mistyczne. Jak Chrystus jest jedyną zbawczą prawdą, drogą, żywotem i światłem, tak "alter Christus" – Kościół – jedynym jest żywotem w Bogu, poza którym nie masz życia; jedynym światłem ewangelicznym, poza którym nie masz światła; jedyną prawdą nadprzyrodzoną i drogą jedyną do Boga i Chrystusa, poza którą są jeno bezdroża. "Bo – tak powtarza za Apostołem – jeden Bóg, jeden Pośrednik Boga, który samego siebie dał na odkupienie za wszystkich... Dla którego ja zostałem ustanowiony kaznodzieją i Apostołem (prawdę mówię, nie kłamię) i nauczycielem... w wierze i prawdzie" (I Tym. 2, 5-7). "Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest" (Efez. 4, 5) i jeden Kościół Chrystusowy. Takie jest prawo wyłączności, prawo, które jest dogmatem wiary, sformułowanym od początku chrześcijaństwa w postaci znanego aksjomatu: "Extra Ecclesiam nulla salus – Poza Kościołem nie ma zbawienia"... Chodzi jedynie i wyłącznie o tolerancję dogmatyczną (indyferentyzm religijny), wyznającą zasadę, że wszystkie religie jednakową posiadają wartość, jednakowo są prawdziwe (względnie fałszywe) i jednakowo prowadzą do ostatecznego celu. Na tym stanowisku ani Kościół, ani zresztą żaden rozumny człowiek stać nie może. Tolerancja bowiem w dziedzinie prawdy jest nonsensem wobec rozumu, zdradą wobec prawdy i przestępstwem wobec dobra. Nie ma przecież i być nie może równości między prawdą i fałszem, światłem i ciemnością, drogą i bezdrożami, cnotą i występkiem, między życiem i śmiercią duchową) (nowość)

Johann Peter SilbertŻywot Pana naszego Jezusa Chrystusa Syna Bożego (uzupełniono)

Johann Peter SilbertŻywot Pana naszego... §. XXXVII. Mowy Jezusa do faryzeuszów. (Przy okazji pierwszych tych cudownych uzdrowień w Jeruzalem a mianowicie nad sadzawką owczą, miał Jezus w kościele odezwę do kapłanów, nauczycielów zakonu i faryzeuszów, w której im swoje Bóstwo nader jaśnie wykazał. Albowiem gdy Go prześladowali, że trzydziestoletniego chorego w dzień sobotni uzdrowił, rzekł był tak do nich: "Ojciec Mój aż dotąd działa, i Ja działam. Zaprawdę, zaprawdę mówię wam, nie może Syn sam od siebie nic czynić, jedno co ujrzy Ojca czyniącego: albowiem cokolwiek On czyni, to i Syn także czyni. Bo Ojciec miłuje Syna i wszystko Mu ukazuje, co sam czyni, i większe Mu nad te uczynki ukaże, abyście się wy dziwowali. Albowiem jako Ojciec wzbudza umarłych i ożywia, tak i Syn, których chce, ożywia. Bo Ojciec nikogo nie sądzi, lecz wszystek sąd dał Synowi; aby wszyscy czcili Syna, jako czczą Ojca. Kto nie czci Syna, nie czci Ojca, który Go posłał. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, iż kto słowa Mego słucha, a wierzy Onemu, który Mię posłał, ma żywot wieczny, i nie przyjdzie na sąd, ale przeszedł z śmierci do żywota" (Jan. 5, 17-24)) (nowość)

Ks. Jakub Górka. Cześć Maryi. O pobudkach i środkach nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny (uzupełniono)

Ks. Jakub Górka. Cześć Maryi... Nauki na święta Matki Najświętszej. Na ofiarowanie Pana Jezusa w kościele. Wesele z oddania się zupełnego Bogu. (W dzisiejszą uroczystość Msza św. zaczyna się od słów Psalmu: "Przyjęliśmy, Boże, miłosierdzie Twoje wpośród kościoła Twego" (Ps. 47, 10). Dziękuje Kościół Bogu tymi słowy, że dnia tego posłał Jednorodzonego Syna do świątyni. Dziś Jezus Chrystus, Pan świątyni, stanął w kościele, niesiony na rękach innej prawdziwej świątyni, tj. swej dziewiczej Matki Maryi) (nowość)

Lucjan Siemieński. Dzieje narodu polskiego (Wieczory pod lipą) (uzupełniono)

Lucjan Siemieński. Wieczory pod lipą. Wieczór XXVI. (Jacy to byli Jagiellonowie? Byli królami prawdziwie chrześcijańskimi. Cośmy zyskali na połączeniu się z Litwą? Zygmunt I dwa razy chybił; raz nadając Prusy hołdownym prawem Albertowi; drugi raz pozwalając szlachcie swawoli. – Handel bardzo się podnosi i cały kraj opływa w dostatki. Dużo uczonych ludzi. Z wynalazkiem prochu inny sposób wojowania. Co zdobyto na wrogu ofiarowano Panu Bogu) (nowość)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis per omnes anni liturgici dies distributa seu Meditationes ex operibus S. Thomae depromptae (uzupełniono)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... Jesus ad ostium. (Ego sto, expectans ad poenitentiam. Isa. 30, 18: Expectat Dominus ut misereatur. Cant. 2, 9: En ipse stat post parietem nostrum. Ad ostium cordis, quod est liberum arbitrium. Exod. 12, 22: Nullus egrediatur ostium domus suae usque mane. Illud ostium clausum tenetur, quamdiu homo habet voluntatem peccandi, ita quod Dominus intrare non potest. Sap. 1, 4: In malevolam animam non introibit sapientia. Et pulso, inspirando, verberando, praedicando, beneficia conferendo. Cant. 5, 2: Vox dilecti mei pulsantis: aperi mihi soror mea, amica mea, columba mea, immaculata mea. Si quis audierit, una aure scilicet cordis quae est intelligentia, et alia, quae est obedientia, vocem meam id est inspirationem seu flagellationem seu praedicationem, seu beneficiorum collationem quae dicuntur vox Domini, quia per haec vocat nos Dominus ad se et tamen pauci audiunt. Et aperuerit mihi januam cordis sui, id est voluntatem per quam intrat Christus ad animam, quae dicitur aperiri Christo per consensum bonum et diabolo per consensum malum. Introibo ad illum infundendo ei gratiam, sicut sol intrat in domum per fenestram apertam, radios intromittendo, nec aliter intrat sol nisi fenestra aperiatur, et ea aperta statim intrat sol. Et coenabo cum illo, id est in fide ejus et operibus delectabor. Et ipse mecum, quia laetabitur de auxilio meo. Vel coenabo cum ipso et ipse mecum, id est reconciliabor illi et ipse mihi. Nam mutua coenatio est signum mutuae reconciliationis, ac mutuae dilectionis) (nowość)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... De Purificatione B. Virginis. (Postquam impleti sunt dies purgationis Mariae, secundum legem Moysi tulerunt puerum in Jerusalem, ut sisterent eum Domino. Luc. 2, 22. In isto evangelio possunt notari septem virtutes in Beata Virgine: Prima humilitas in purgatione, cum non indigeret; secunda, amor puritatis in superabundanti purgatione; tertia amor obedientiae: secundum legem; quarta, reverentia ad Filium in portatione: tulerunt; quinta, devotio in locorum visitatione: in Jerusalem; sexta, gratiarum actio in Filii oblatione: ut sisterent eum Domino, quia tibi Domine, quem dedisti, offerimus; septima, paupertas in oblatione: duos turtures, quae erat oblatio pauperum) (nowość)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... De Christi praesentatione in templo. (Christi humanitas semper quidem fuit Deo maxime praesens, et tamen debuit propter nos praesentari. Sicut enim Filius Dei non propter seipsum factus est homo et circumcisus in carne, sed ut nos per gratiam faceret deos et ut spiritualiter circumcidamur; sic propter nos sistitur Domino, ut discamus Deo praesentare nosmetipsos. Et hoc post circumcisionem ejus factum est, ut ostendat neminem, nisi circumcisum vitiis, dignum esse divinis conspectibus) (nowość)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... De modo nosmetipsos Deo praesentandi. (Quatuor sunt necessaria, quae circa oblationem Christi mystice designantur, mentis puritas, cordis humilitas, animi tranquillitas, bonorum operum fecunditas. Primum designatur per oblationis tempus, quod completis diebus purgationis, per quod mystice innuitur, quod Deo offerre non possumus, nisi purgati prius ab omni immunditia mentis et corporis. Eccl. 23, 28: Oculi Domini multo plus lucidiores sunt super solem, et ad iniquitatem respicere non possunt. Matth. 18, 3: Nisi conversi fueritis et efficiamini sicut parvuli, ubi dicit Beda: Nisi talem habueritis innocentiam et animi puritatem, sicut parvuli, non intrabitis in regnum coelorum. Apoc. 21, 27: Nihil coinquinatum intrabit in eam. Duo autem sunt in nobis purganda, intellectus, ut noverit; affectus, ut velit) (nowość)

Bp Donald J. Sanborn. Dobre postanowienia noworoczne na 2020 r. Kazanie na Nowy Rok. PDF ) (Koniec jednego roku i początek drugiego jest naturalnie czasem na rozrachunek i poprawę. Jest to czas na reorganizację naszego życia, odnowienie celów i przeanalizowanie środków jakimi chcemy je osiągnąć. Czy mamy do czynienia z drobnym handlem czy wielką korporacją, zawsze dokonuje się analizy zysków i strat i na jej podstawie podejmowane są decyzje o przyszłości firmy. Najważniejsze, jednak, są cele duchowe. Większość postanowień na nowy rok dotyczy diety i odchudzania, większej aktywności fizycznej, spędzania czasu wolnego i spraw zawodowych. Choć te postanowienia same w sobie nie są złe, niemniej jednak odzwierciedlają podejście większości społeczeństwa, dla którego najważniejszą rzeczą jest dobre życie tutaj na tej ziemi realizowane głównie na czterech płaszczyznach: po pierwsze – dobry wygląd, stąd odpowiednia dieta, po drugie – dobre zdrowie, więc dlatego aktywność fizyczna, po trzecie – rozrywka, więc czas wolny i w końcu pieniądze, a więc aktywność zawodowa. Jednak katolicy wiedzą, że najważniejszą rzeczą w życiu jest dobra śmierć i choć nie ma nic złego w tych wcześniej wymienionych rzeczach, nigdy nie możemy ich postrzegać jako najważniejszego celu życia. Dobra śmierć to taka, gdy idziemy do Boga w stanie łaski uświęcającej, wolni na ile to możliwe od grzechów powszednich i kar doczesnych za grzechy. W związku z tym, pierwszy dzień nowego roku jest czymś zupełnie innym dla gorliwego katolika niż dla człowieka światowego) (nowość)

Bp Mark A. Pivarunas CMRI. Cnoty świętych Trzech Króli. PDF ) (Wszyscy znamy ewangeliczne opowiadanie o Trzech Świętych Mędrcach (Kacprze, Baltazarze i Melchiorze), którzy rozpoznali narodziny naszego Boskiego Zbawiciela poprzez pojawienie się gwiazdy i podążali za tym ciałem niebieskim aż do Betlejem. Może również wiemy, że ich relikwie znajdują się w niemieckiej katedrze w Kolonii. Jednak ilu z nas nigdy nie bierze pod uwagę wspaniałych cnót, jakie Święci Mędrcy – nie zaliczając się do Ludu Wybranego Starego Testamentu – ukazali nam przez swoją współpracę z łaską Bożą. Zwróćmy przede wszystkim uwagę na poddanie się Mędrców Woli Bożej. Kiedy zobaczyli pojawienie się gwiazdy, rozpoznali w tym objawienie od Boga. Przez modlitwę i rozważanie zrozumieli, że narodził się długo oczekiwany Mesjasz i zareagowali na to, odkładając na bok wszystkie swoje doczesne dążenia, aby znaleźć Mesjasza i ofiarować Mu cenne dary) (nowość)

Ks. Anthony Cekada. Wyznanie modernistycznej herezji pseudopapieża bałwochwalcy ("Papa Pachamama"). PDF ) ("WSZYSCY bogowie pogańscy – to czarci" mówi Psalm 95 – ale nie powstrzymało to Jorge Mario Bergoglio przed firmowaniem kultu pogańskiej bogini amazońskiej – Pachamamy, w ogrodach watykańskich 4 października. Nie powstrzymało go to również dwa tygodnie później, gdy podczas procesji ofiarowania w czasie "mszy", z uśmiechem przyjął tradycyjną ofiarę dla Pachamamy z kwiatów ozdobionych czerwoną wstążką – instruując swojego mistrza ceremonii, aby umieścił ją na ołtarzu głównym Bazyliki św. Piotra, który stoi bezpośrednio nad grobem samego św. Piotra. Herezji i apostazji – jak nauczają nas kanoniści i teologowie moralni – można dopuścić się dictis vel factis – nie tylko słowami, ale także czynami. A jeśli ostatnie czyny Bergoglio nie są dowodem na to, że całkowicie wyparł się objawionej przez Boga religii, to znaczy, że już same słowa herezja i apostazja – a tak naprawdę to całe Pierwsze Przykazanie – zupełnie straciły swoje znaczenie. Jak mogło stać się możliwym usprawiedliwianie takich czynów – czynów, których wykonania, nawet pod groźbą tortur i pewnej śmierci, odmawiali męczennicy – i to jeszcze w miejscu, gdzie umarł sam św. Piotr? Odpowiedzią jest oczywiście Vaticanum II, który naucza, że pogańskie religie są "środkami zbawienia" używanymi przez Ducha Świętego. A ta herezja jest z kolei produktem innej: modernistycznej meta-herezji o ewolucji dogmatów) (nowość)

"Traditio". Paglia - arcybiskup neokościoła i przewodniczący firmowanej przez Franciszka-Bergoglio Akademii Życia [Śmierci] nazywa wiernych katolików "heretykami", ponieważ uważają, że Judasz jest w piekle. PDF ) (Arcybiskup neokościoła Vincenzo Paglia, przewodniczący firmowanej przez Franciszka-Bergoglio Akademii Życia [Śmierci], zdemaskował się jako antykatolik, nazywając wiernych katolików "heretykami", gdyż trzymają się katolickiej nauki, że Judasz Iskariota trafił do piekła ze względu na nieodpokutowaną zdradę i samobójstwo. Marksizm/modernizm, w którego uścisku znajdują się przywódcy neokościoła od czasu anty-soboru Vaticanum II (1962 – 1965) powoduje, iż zaprzeczają, że sami głoszą herezje i zamiast tego wiernych katolików próbują przedstawiać jako "heretyków". To jednak nie zadziała. Biblia, Tradycja oraz wielcy Doktorzy i Teologowie Kościoła sprzeciwiają się takim niewyświęconym hochsztaplerom neokościoła jakim jest Paglia) (nowość)

Bp Donald J. Sanborn. Jawna herezja dotycząca ewolucji dogmatów. PDF ) (Podczas gdy za "panowania" Jana Pawła II i Benedykta XVI można było dostrzec pewne obawy przed "pójściem zbyt daleko" w heretyckich wypowiedziach i praktykach – choć zdarzały się pewne rażące przypadki heterodoksji i heteropraksji (działań świadczących o herezji) – to za "panowania" Franciszka widzimy już jawną zuchwałość. Franciszek, na przykład, niedawno zanegował Boskość Chrystusa i Transsubstancjację (mówiąc: "Chrystus staje się chlebem"). Wcześniej zaprzeczył istnieniu piekła, twierdząc, że po śmierci złe dusze zostają po prostu unicestwione, zaparł się jedności Boga (nazywając jedną Boską istotę zaledwie "Bogiem w sprayu"), nazwał misję Kościoła głoszenia Ewangelii "uroczystą bzdurą", stwierdził, że ateiści mogą dostać się do nieba... To tylko niektóre z jego skandalicznych wypowiedzi. Dodajcie do tego wprowadzenie do Watykanu bałwochwalstwa Pachamamy) (nowość)

"Traditio". Franciszek-Bergoglio wyznaje, iż został prezbiterem Novus Ordo w dużej mierze dlatego, że chciał być komunistycznym "modernistycznym rewolucjonistą" w Neokościele. PDF ) (Franciszek-Bergoglio wyznał w wywiadzie z 24 września 2019 r. (wkrótce ukaże się w formie książkowej), że był pod wielkim wpływem marksistowskiego terroryzmu Esther Ballestrino de Careaga, która dała mu teksty komunistyczne do przeczytania na uniwersytecie. Zabrał je ze sobą do Seminarium Neojezuitów i ukrył przed urzędnikami Neoseminarium. Bergoglio został prawdopodobnie ekskomunikowany mocą zatwierdzonego przez Papieża Piusa XII w 1949 r. Dekretu przeciw komunizmowi) (nowość)


*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
Wybrane teksty z poprzednich aktualizacji:

(14 listopada 2019)
Bp Mark A. Pivarunas CMRI
. Święto Boskiego Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny w Seminarium Mater Dei PDF )

(31, 22, 17 i 9 października 2019)

Ks. Franciszek de Salazar SI, doktor Uniwersytetu w Alcala. 
Zasady mądrości
O. Franciszek de Salazar SI. 
Zasady mądrości. O sądzie szczegółowym
O. Atanazy Bierbaum OFM
.
 
Z Bogiem. Rozmyślania dla ludzi świeckich w duchu Akcji Katolickiej. - Tydzień w oktawie Chrystusa-Króla PDF )
P. Joannes Berthier MS
. 
Compendium Theologiae dogmaticae et moralis. Introductio philosophica PDF )
Ks. Paweł Rubon SI
. 
Nauka o zwycięstwie Różańca świętego PDF )
Joseph Paul Hau Pham
. 
List do duchowieństwa diecezji Bac Ninh w Wietnamie. (List otwarty byłego kapłana Novus Ordo) PDF )
Ernest Hello
. 
Indyferentyzm (obojętność) PDF )
"Traditio"
. 
Franciszek-Bergoglio w Ogrodach Watykańskich przewodniczy pogańskiej ceremonii ku czci "Matki Ziemi" PDF )
Ks. Antoni Langer SI
O objawieniu PDF )
"Niedziela"
.
 Modlitwa Pańska
"Niedziela"
.
 Szlachetna wdowa
"Niedziela"
.
 Piesek Wiktusi

(30, 26 i 4 września 2019)

Bp Henryk Przeździecki.
 Monizm PDF )
Ks. Benedict Hughes CMRI.
 Przemyślenia na temat pożaru Notre Dame PDF )
"Przegląd Katolicki".
 Cudowne nawrócenie 200 muzułmanów w Damaszku do Kościoła katolickiego PDF )
Biskup Orleanu.
 Życie wewnętrzne Kościoła PDF )

(11 sierpnia 2019)

Godfryd Kurth, Profesor Uniwersytetu w Liège.
 Co to są średnie wieki? PDF )
Ks. Dr Juliusz Didiot.
 Filozofia PDF )

(27, 16 i 5 lipca 2019)

Ks. J. V. Bainvel SI.
 Dogmat i myśl katolicka PDF )
Ks. René-Marie de la Broise SI.
 Religia i religie PDF )
Ks. Antoni Langer SI.
 Człowiek w stosunku do religii i wiary PDF )
"Traditio". Czytelnik pyta: "Popełniłem grzech tatuując swe ciało; żałowałem za niego na spowiedzi, ale co mogę teraz z tym zrobić?" PDF )

(30, 27 i 16 czerwca 2019)

Ks. Leon Gąsiorowski, Proboszcz w Biskupicach. Droga do poznania Boga i zjednoczenia się z Jezusem Chrystusem. Rozmyślania na każdy dzień roku
Sac. J.-B. Raulx (ed.). Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, Sermones et Opuscula concionatoria
Konrad von Bolanden. Luter w drodze do narzeczonej PDF )
Konrad von Bolanden.
 Luter w drodze do narzeczonej. Zalotnik PDF )
Konrad von Bolanden.
 Luter w drodze do narzeczonej. Hilchen i Gizela PDF )
Konrad von Bolanden.
 Luter w drodze do narzeczonej. Uczta PDF )

(31, 13 i 6 maja 2019)

Bp Donald J. Sanborn
. Heretyckie bluzgi Bergoglio w Maroko PDF )
Ks. Aleksander Lakszyński.
 Masoneria i karbonaryzm wobec zdrowego rozumu i społeczeństwa podług własnych słów masonów, oraz w pracy niniejszej cytowanych a na jej końcu przytoczonych źródeł niewątpliwych PDF )
"Traditio"
. 
Prominentni działacze Neokościoła Franciszka-Bergoglio potępiają go jako "heretyka" i wzywają do jego obalenia PDF )
Bp Donald J. Sanborn
. 
Poza Kościołem nie ma zbawienia. Kazanie na drugą niedzielę po Wielkanocy, wygłoszone 5 maja 2019 r. w krakowskim Oratorium Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski PDF )
Dr Franciscus Egger, Episcopus Brixinensis et Princeps
. 
Papa et Episcopi. An duo vel unum subiectum infallibilitatis et supremae potestatis sit in Ecclesia PDF )